tae, apprime respondet Epistola ad Ephesios. V. g.] — &€& isdauiwy, ex Judaeis) Id tractat v.27. — & édvwv, ex gentibus) Id tractat v. 25. 8.
v.25. déyer, dicit) Deus. Paulus prius jus Dei in vocandis gentibus et vocationem ipsam asseruit: et nunc demum, eventu ostenso, unum testimonium V. T. ac deinceps c.45,9.s. plura al- legat, memorabili methodo. Praedictiones, quamvis copiosae et ex implemento clarissimae, tamen prius non facile fidem inveniunt. Nervus allegationis subsequentis non est in verbo xaléow, appella- bo, sed in reliquo dicto. exadeoey, vocavit, ponitur, uti cap. 8, 50. Veruntamen vocationem statim comitatur appellatio, et quodammodo eam praecedit. — xaléow tov & hacy us, Aaov ms’ xal THY 8x nyannueny, ayannuevnv) Hos.2,25. LXX, xai élenow cay 8x nhequevyny’ xal éo@ TM ov daw ws, haog ws ei OV. — Hyannue- wnv, amatam) tanquam sponsam.
v. 26. nal — éxel xdnOyoovras — Cavrog) Hos. 2, 4. LXX, nai — xln9noovrar xai avrol — Cdvrog. — éxe?) ii: ut non opus sit, illos mutato solo patrio conferre se in Judaeam. conf. omnino Zephan. 2,44.
"v.27. xoager) clamat. Vid. Es. 10, 22.: ubi accentus quoque conferri possunt. Reclamat Israél: Jesajas majori etiam clamore de- clarat, residuum fore salvum. — vég) pro Israéle. Gall. en faveur. — gay 7 0 aovduos THY Vindy cooand — xatahetnuo — nounoe KU- ovos éxi rng yg) Es. 10, 22.23. LXX, nai gay yevnras 0 Awos icoans — xarcdheuma avrav — Kvovog mounoes év ty ofxeuevy OA. In ex- tremo Symmachus et Theodotion habent, 2y wow naong rug yns. To aovduog intexuit Paulus ex Hos. 2, 4. Si Israél tanto numero fuerit, quantus est arenarum, residuum salvabitur, ex miseria Babylonica et spirituali. In multitudine residui, residuum manere, minus est mirum.
Multi sunt indurati: semen vero paucitatem dicit. v.29. not. — re) Ubi defectio Israélis ad summa venit, ibi eo ipso salus incipit. v. 28. Aovov) rem auditam, adeoque dictam. Es. 28,22. — ovr-
réhay xut ovvtgavwy) Subaudi, ut saepe apud Hebraeos, ég/. Conf. Act. 24,5. 2 Petr. 4,47. Hebr. mxsnn m5> et pron prb> Dominus Aoyov de Isratle ouvredet (ut sit md>) ad poenam fixam; idemque Aoyov ovvréuver (ut mdD quidem “xm sit) ad terminum poenae. Dominus subaudiendum ex seq. ro ovvred@y potest accipi vel pro subjecto, vel potius, quia articulus abest, pro parte praedicati. — éy dtxavoovyn) MPI Huw Jes. 10, 22.
v.29. é un — wuorwSnuev) Jes. 1,9. LXX, zal ef uy — Ouowonusr. — moQosionxer, ante dixit) Ante eventum, vel ante prophetiam versu 28. citatam. — oafawd) Pro Hebraico nxay in libro 4 Sam. et in Jesaja oafawd ponitur; in reliquis libris omni- bus wavroxearwe, Ex quo non infirmam ducas conjecturam, alium interpretem, sive mavis, alios interpretes, duorum illorum, alios ce- terorum fuisse librorum.* Atque in eodem primo Samuelis libro Scriptura incipit hance Dei appellationem ponere; quum ejus quasi loco aliae jam antea fuissent adhibitae. Exod. 34,23. — onéoua, semen) Denotatur 4) paucitas praesens. 2) copia inde postliminio propaganda. — w¢ oodoua, ut Sodoma) ubi nemo, civis, evasit; nullum semen relictum.
v.30. ri, quid) Ex digressione, quam v.24. in medio coeperat,