mos in universum. — ovyxotvwrcs) Saepe ov» dicit Paulus de gen- — tibus. Eph. 2, 19. 22. 3, 6. conf. wera’, Rom. 45, 40.
v.18. uy xaraxavya, noli gloriari contra) Videant, ne glo- rientur contra, qui negant conversionem Judaeorum. — # ou, non tu) Subaudi, scito, memento, non te etc.
v.49. ivu, ut) Haec particula exprimit vim gloriationis. confer autem, propter vos, v. 28., et r@, V. 34. eth v.20. ti} anusig — rij wisev, infidelitate — fide) Neutrum (inquit Paulus) absolute. nam si absolute, gloriationi locus esset, quae hic refutatur. fides, Dei donum, demissos faciens. — éyxag) hunc sta- tum es adeptus et adhuc tenes. oppositum: eos, qui ceciderunt. WV. 22. — pn vwydogoover, alka goss) Prov. 3, 7., uy toOv poovemos maga csavrm, pops dé row Seov. — gos, time) Timor opponi- tur non fiduciae,,sed supercilio et securitati.
v.24. unwg) repete, poGs.— geloerar) Indicativus, particula fynmws quasi praetermissa, magis categorice sonat. Cum unrwg cel. Baumgartenius legi mavult qelontar. At Mart. Crusius iva, wg, énwsg, “ny, aliquando cum indicativo futuro poni docet, Gramm. Gr. Part. II. pag. 867., et praeter cetera notat illud Demosthenis, onm¢
_ta MaQorta éExavogdwOnoerar. Alia exempla collegit Blackwallus in class. sacris, p. 432. ed. Woll. ubi hunc ipsum Pauli locum elegan- tiae nomine laudat. Certe oratio magis categorica timorem movet.
v.22. yonsornra xat amoroutay, bonitatem et severitatem) Se- jugatio gravis..— énuelyng, permanseris) Est permanere in bono, hic: inmalo, v. seq. Illud describitur ex parte Dei; hoc, ex parte hominis. Conf. v. 28. 30. s. Non permansit Romanus in bonitate, in- vecta operum justitia. — énel, alioguin) Fideles possunt deficere et labi. — éxxonyon, excideris) ferro. non modo éxxiacOyon, defrin- geris, ut illi, manu. no> LXX éxxonrw. Jer. 44, 8. non tamen eo plerumque sensu, quo éoiodoevw.
v. 23. éav ux, si non) Ergo conversio eorum non erit irresisti- bilis. — duvarcg, potens) Praecipua objectio esse poterat: quomodo convertentur Judaei, qui tot seculis id agunt, ut se subducant fidei et oracula V. T. a vero Messia deducant et credentibus eripiant? Respondet Paulus: potentiam Deus habet. conf. potens, c. 14,4. Et hujus potentiae gloriam, cui nemo gentium obniti potest, ostendet. Magnum igitur opus erit! — madev) iterum, non modo minore nu- mero, ut nunc; sed majore, ut antea, quum essent populus Dei.
v. 24. ayvovshuis, oleastro) Magnum discrimen eorum, qui ver- bum revelatum vel non habent, vel habent; quantum interest inter oleastrum et oleam.— mage guovy) plane praeter naturam. nam in re hortensi insitio, quae duas arbores naturae item diversae quidem copulat, calamum, quem fructus sequitur, mitem stirpi silvestri com- mittit: Paulus autem calamum oleastri in oleam dicit insitum esse, ut oleae pinguedinem sequatur. — noow uaddov, quanto magis) Sensim a posse venit ad esse. Sane incrementum sumit oratio. ante Paulus ex prophetis demonstravit, plures esse malos in Israél, quam bonos: nunc item ex prophetis demonstrat, plures fore bonos, quam malos. Atque hoe ille dum expromit, mysterium appellat, aptum ad retun- dendum fastum gentium, ne putent, partes Judaeorum semper in- feriores fore.
v.25. uusnovoy, mysterium) Paulus mysteria vocat non sem-