vy. 5. 0 0& xabeig) Vid. Mare. 14, 19. not. — mean, membra) Eph. 4, 25.
v. 6. éyovres, habentes) Hoc quoque pendet ab éouev’ est enim apodosis ad v. 4. fin. gZouéy autem notat sumus, simulque vergit ad lenem hortationem, uti Gal. 4,28. not. Inde in singulis partibus hu- jus enumerationis debet subaudiri imperativus. coll. v.44. sed 790¢ est, quod Paulus imperativum non saepe exprimit, v. 3. semel prae- missum. — yuglouata, dona) Haec sunt dca qoga, diversa: yagus, gratia, una. — meogyréiay, prophetiam) Haec princeps charisma- tum. vid. Act. 2,417.48. 44,27. 13,4. 45, 32. 49, 6. 24, 9.40. 4 Cor. 41,4.s. 42. seqq. Eph. 2, 20. 3, 5. 4,44. 4 Thess. 5,20. 4 Tim. 4,48. 4,14. Ap. 4,3..ete. quibus locis collatis, patet, prophetiam esse cha- risma, quo mysteria coelestia, interdum etiam res futurae, proferun- tur in notitiam hominum, fidelium praesertim, cum explicatione pro- phetiarum scripturae, quae per communes interpretandi regulas non posset elici. Non autem adduntur, in hac tam copiosa epistola, ce- tera, de quibus ad Corinthios: vid. c.4, 44. et 4 Cor. 9, 2. nott. — nara, secundum) Repete, habentes, scil. donum, prophetiam. et sic deinceps. Sic modo, secundum gratiam. Ut homini datur, sic ho- mo debet administrare. — ryv avaroylay r7yg misenmg, analogiam fidei) Id est, ut Deus distribuit (prophetae cuique) mensuram fider. v.3., nam ibi jam hoc attigit Paulus, et eo, interjectis aliis, redit. Etiam 4 Cor. 42, 9.40. 13,2. prophetia et fides arcte connectuntur. Petrus 4 ep. 4,44. eadem de re, QY doyra es, tanquam eloquia Dei. Tantundem est, ut si Paulus diceret: sive prophetiam, in prophetia. coll. seqq. ne extra fidem et ultra eam feratur, neve quis ex suo corde prophetet, ultra id quod vidit; ac rursum, ne celet sepeliatve veritatem: quantum vidit et novit et credit, tantum elo- guatur. vid. Col. 2,48. Ap.4, 2. Exemplum talis analogiae ipse praebet 4 Cor. 7,25. Erasmus: JUXTA PROPORTIONEM ut in- telligas, hoc esse majora dona, quo fides tua fuerit integrior. sic quo- que Corn. a Lapide, Piscator, Petrus Martyr. Basilius M. de Spiritu sancto: Omnia implet virtute, solum autem digni eum accipere pos- sunt: neque uno mérom modo accipitur, sed xara avahoylay rig niseng, ad analogiam fidei distribuit operationem. cap. 9. Chryso- stomus: guanquam enim gratia est, tamen non simpliciter effundi- tur: sed ra métga modos ab iis, qui accipiunt, sumens, in tantum influit, in quantum invenerit vas fidei sibi oblatum. Copiose de hoe loco agit Lichtscheid in Tr. Germ. vom ewigen evangelio, pag. 60. 88. Ut Paulo hic, ita Marco Eremitae unum idemque est uérgov, mo-
_ *) owgeovsiv, moderatione uti] Hgregia virtus, owgpoovrn in spirituali- a bus. Vg. T, F
igo ROM. XU, 6—40.
dus, et avaoyla, analogia, lib. meg rov ofomévwn 2 éoymv de- nxacodnvar, paulo post medium: rerum (negotiorum, rerum agen- ‘darum) notitia secundum analogiam exercitii praeceptorum obtingtt: veritatis autem (doctrinae salvificae) cognitio, secundum mensuram fidei in Christum. idemque saepe ita vocabulo analogia-utitur. Apud ‘Paulum tamen vox pérooy magis limitat, ad modestiam, ad vitan- dum excessum: a@vadoyia dicit quiddam abundantius, (collatis iis -quae sequuntur,) ad vitandum defectum. Omnino in fide, quae creditur, (sic enim vocant Theologi) mirabili analogia congruunt ‘inter se omnia capita; et quivis articulus, de quo quaestio incidit, ad articulos jam firmiter cognitos dijudicari, ad Dictum scripturae liquido explicatum interpretatio ceterorum exigi debet. Estque haec analogia ipsius scripturae et fidei, quae creditur. Sed neque om- nia cognoscit unusquisque; neque pari omnia, quae cognoscit, fir- mitate cognoscit: quae autem firmiter cognoscit, haec ille tenet ea ipsa fide, qua creditur; quare et ipse in prophetando, omnia ad ana- logiam fidei, qua credit, et ceteri in audiendo, ad analogiam fidei, qua credunt, dijudicare debent. 4 Cor. 44, 29. 37. Hebr. 43, 8. 9. 4 Joh. 2, 20. seq¢.
v. 7.8. etre, sive) Ploce triplex: Age, quod agis, ut res nomen suum tueatur. Coh. 9,40. Eadem ratio sententiarum subsequen-