assumit ita, ut dealoysouol cogitationes ejus in deaxgtoesg dubitatio- nes impellantur, ut nequeat in suo sensu mAnoopogeadar, pleno cursu ferri. ro dvaxgivery opponitur rd advapogeiv. dubitationes co- gitationum appellat: nam dubitantes plura cogitant, quam loguuntur. --y. Q. mugever, credit) Hoc verbum in praedicato sonat expres- sius: participium aoe quasi dissimulat infirmitatem edentis olera. — Aayava, olera) cibum (prae carnibus, v. 24.) certissimae liber- tatis. Gen. 9, 3.
v. 3. auroy, illum) qui edit in fide. — moocedafero, assumsit) v. gr. ex gentibus.
v. 4. ov) tu, infirme. — rig é7) quis es, qui tantum tibi sumas? = addorovoy oixérnv, alicnum servum) Hunc, alio respectu, fra- trem tuum appellat, ut proposito convenit. v. 10. — xveim, Domi- no) Christo. v. 6.8. 9. 8. 14.8. 18. — ¢yxee, stat) etsi tibi, o in- firme, non ita videtur. — sadzjoerae dé, statuetur vero) si ceciderit; statuetur, firma cognitione. — duvaros yao, potens enim) Saepe a posse ad esse, in operibus divinae gratiae, valet consequentia; con- tra eos praesertim, qui aliter judicant; pro iis, qui sunt infirmi,
v. 5. w&oav nucoav) maoay nucvay xolves nuzoayv, omnem diem judicat diem, omni. tempore ex aequo benefaciendum esse ju- dicat. — idiw voi) sua, non aliena. vég non significat sententiam mentis, sed mentem. — nanoogpogelodw , pleno cursu feratur) i. e. quilibet agat, et alter eum agere sinito (haec vis Imperativi, uti v. 16.) pro suo judicio, sine anxia disceptatione, cum hilari obedientia. conf. v. 6. Non est sermo praecise de intellectu. nam haec duo contra- dictoria: licet edere, non licet edere, non possunt esse simul vera; et tamen potest aliquis, qui vel hoc vel illud statuit, pleno cursu Jerri in sua mente, sicut cymba potest vel in angusto canali, vel in spatioso lacu inoffensum habere cursum.
v. 6. evyagese: yao — xal svyaousel, gratias enim agit — et gratias agit) Gratiarum actio omnes actiones, quae eam non debili- tant, extrinsecus diversas, sanctificat. 4 Cor. 40, 30. Col. 2, 7.5, 47. 4 Tim. 4, 4. Majorem tamen vim habet enim, quam et. nam gra- tiarum actio conjunctior est cum esu, quam cum suspensione esus; et in eo, qui edit, fidei, illius etiam, de qua v. 22. et conscientiae certae; in eo, qui non edit, non fidei quidem illius, de qua y. 29. sed tamen conscientiae inoffensae, et fructus et criterium et quodam- modo causa est. — xu evyaousel, et gratias agit) pro oleribus. v. 2.
v. 7. juav, nostrum) fidelium. nam ceteri sibi vivunt et mo- riuntur. — éavri, sibi ipsi) Wellerus: Nemo sibi ipst debet vivere, neque formaliter, ut sui juris existens sua juxta desideria vitam in- stituat: neque materialiter, quod se contentus sibi blandiri velit: ne- que finaliter, ut vitam ad voluptates referat. — Ch, anodvnoxer, vivit, moritur) Eadem ars moriendi, quae vivendi.
v. 8. r@ xvgiw, Domino) Divina Christi majestas et potestas. ~ Zouéev) sumus, non modo esse incipimus.
v. 9. nal anedarve nai eCnoev, et mortuus est et revixit) Hoc congruit cum antecedentibus et consequentibus. zai avégn legit cel. Baumgartenius, et verisimilitudinem omissionis per librarios allegat: sed nullam verisimilitudinis causam affert. Mihi adjectio ex hac fit verisimilis, quod notissimam locutionem de Christo, axgéPave nat avegn, 4 Thess. 4, 44. librarii facillime arripuerint: quo facto alii xa?