2éyoev omiserunt, alii tamen id quoque retinuerunt, et quidem vel
_ primo loco posuerunt, ut apud Jren. 1. IIT. ¢. 20.; vel medio, ut apud”
_ Syrum; vel tertio, ut apud Chrysostomum, qui tamen in exegesi
70 “al avesn ipse practerit. Whitbius, quem Baumgartenius con- ferri oportere scribit, se ipsum refutat: nam ait, anwéOavev et ve- nowy, eCnoev et Cwvrmr inter se respondere, (ut etiam Origenes ob- servat, ce. Cels. p. 103. ed. Hoesch.) a@végn ad quod respondeat, nil reperit. Testimonia patrum, ab illo allegata, in Apparatu expedi- vi. Lectio énoey firma est; aveCnoev multo debilior. — vexodv, mortuis) Morientes et mortui Domino gaudent Jesu, qui mortuus est, et mortem peremit, et diabolum devicit. Hebr. 2, 14.— Cwvrwyv, vi- ventibus) Viventes et reviviscentes triumphant cum Goéle vivo. Deus vivens est Deus viventium. Matth. 22, 32. Christus redivivus est Do- minus reviviscentium. Paulus ponit hic, v. 7.8. hane vitam ante mor- tem; et in v.9. per gradationem, post mortem illam vitam, uti cap. 8, 38. coll. v. 34. Christus, inquit, mortuus est, ut morientibus do- minaretur: Christus revixit, ut viventibus dominaretur. Christus mortuus est: ergo mors (actus, sive potius passio moriendi et sta- tus mortis) ab Ipso nos non divellet. Christus est resuscitatus: er- go vita (futuri seculi) ab Ipso nos non divellet. Dominium Christi in mortuos tollit psychopannychiam, contra quam etiam argumenta solida fluunt ex apparitione Mosis et Eliae, Matth. 47,3. ex resur- rectione sanctorum, Matth. 27, 52.s., ex spe Pauli etc. Phil. 4, 23. 9 Cor. 5,8. Hebr. 12,23. Addatur sigillum V. Apoe. 6, 9. not. et dy- Zoe beatorum, Ap. 7. et 44. ete. A judicio de iis, qui foris sunt, ipsi apostoli abstrahebant 4 Cor. 5, 42. Status merendi (verbo in utram- que partem late sumto) sine dubio non ultra hane vitam extenditur. Ab articulo mortis dependet hominis conditio in omnem aeternitatem, quanquam, sine hominis cooperatione, diversi gradus exsistere pos- sint. Conf. Luc. 16, 9. 22. 25. Joh. 9, 4. (coll. Koh. 9, 40.) Gal. 6, 40. 2 Tim. 4, 6. 8. Tit. 2, 12. fin. Ebr. 3, 13. 6, 44. fin. 9, 27. Ap. 2, 40. Rom. 8, 23. ete.
v.40. ov 6é&, tu-vero) tu, infirmior. Cum. hoe apostolus hacte- nus egit: nune alloquitur etiam firmiorem, aut etiam tu. — xoivecs, judicas) Qui judicat, genua sibi reapse flecti postulat. — *) éede- veg, nihili facis) animo et facto.
v.41. yéyoanrar, scriptum est) Christus est Deus. nam dicitur Dominus et Deus: Ipse est, cui vivimus et morimur: Ipse jurat per
se ipsum. — 60 éya, eye nvQvos’ ore — nal naca yhaooa é€o- ~ ~ > L/ > e % 2
mohoynosrae TO Ge) Es. 45, 22.8. LXX, eyo ecue o Seog wal 8x
Zouv GAAOG — Ore — xal operas nace yhwooa rov eov. ava
v.12. ***) does, dabit) Lenis adhortatio: nemo involet in partes judicis. , ait / ; v.13. xoivace, judicate) Pulcra mimesis ad id, quod praecedit, jam non judicemus. [Industria opus est ea mvre. Vig] — 7900- HOMO , offendiculum) si cogatur frater idem facere, v. 20. — oxav- dadov, scandalum) si idem vos aversetur ob factum.
RES See ae) ee *) ré youss, Christi] DEUS judicabit per Christum. ¢.2, 16. V. g. #*) 2Eouohoynostae , confitebitur] Serio. DEL juramento respondet jura-
mentum fidelium. Esaj. 45, 23. V. g. #88) greg) éavté, de se ipso] non de alio quoquam. Vrg.