© A-PGeP XV.
v. 4. *) dé, autem) Magnum est periculum, nec nisi Dei virtute-
custodimur: debemus autem nos invicem observare. — quei¢) nos. connumerat se, debitorem, ut apostolus, et ut gentium apostolus. — oi duvarol, potentes) Conf. Gal. 6, 4. not. — Basalery, ferre) Id sa- ne onus est. — agéoxery) “Aoéoxw, placere studeo. qui sibi placere studet, alteri placere non curat, neque conscientiam ejus moratur. Metonymia antecedentis.
y. 2. 8i¢ tO ayadov, moog oixodouny, in bonum, ad aedifica- tionem) «ig, in, notat finem internum, respectu Dei; moog, ad, finem externum, respectu proximi. Bonum, genus: aedificatio, species.
v. 3. 0 yousosg, Christus) qui unus erat vere duyarog, potens. conf. v. 4. cum cap. 5, 6.: duvarol, potentes: aodevers, infirmi. — éy éavtg, non sibi ipsi) Admiranda ovyxarafaceg. Non sibi, sed nobis. v. 7.8. Ps. 69, 33.: qui vident et gaudent, iis ageoxevav para- vit Christus. — udda’) sed, sc. illud in se suscepit, quod scriptum est. — y¢younrat, scriptum est) Ps. 69, 40. coll. v. 44. 12., hemisti- chio quolibet posteriore. — of — éué) Sic LXX. — énéneoor, inci- derunt) Jure potuerat Christus gerere se, ut Deum, et divino hono- re florere: sed non usus est jure suo, propter nos. Phil. 2,6. Con- tumelias vero, quibus Deum afficiunt homines improbi, eo dolore per- sensit, quo ii, qui illas commisere, debebant persentiscere: ipseque eas contumelias et tulit et luit tam patienter, ac si ipse eas commi- sisset. Tota passio hie innuitur: tum ministrum egit. Matth. 20, 28. [Zum non placut sibi Ipsi: se ipsum vero interposuit, ut m omni- bus, qui DEUM dehonestarant, beneplacitum DEUS caperet. Multa ipsum ferre oportuit, cum patientia. v.4.4. V. g.] ;
v.4. yao, enim) Causa allegationis modo factae. — mooeyeagn) scripta su: ante tempus Novi Testamenti: uti illud, quod v. 3. de
*) dgsthouer, debemus] propter Christum, v. 3. V. g.
¢