A Brighter Day Begins with His Word.

Bengel, Johann Albrecht, 1687-1752 • SECTION 94

102 4 Cor. I, 7—13.

← Gnomon of the New Testament — Volume 2

racter christiani veri vel falsi, revelationem Christi vel exspectare vel horrere. [Suum aliis MEMENTO MORI relinquens, laetam tu exspectationem urge. V. g.|

v. 8. 09, qui) Deus, v. 4. coll. v. 9. — &mg redeg, usque in jinem) Antitheton ad initium, quae data est. v. 4. Hie finis mox describitur hoc versu, coll. c.45,24.— év rH yuéog, in die) Constr. cum inculpatos. 4 Thess. 5, 23. Post diem illum periculi nil. Eph. 4, 30. Phil. 4, 6. Nune sunt dies nostri, quibus operemur; diés hostium, per quos exerceamur: tum erit dies Christi et gloriae ejus in sanctis. ;

v. 9. negog, fidelis) Fidelis dicitur Deus, quia praestat, quae pollicitus est, et quae fideles sibi de Llius bonitate pollicentur. — éxlnOnre, vocati estis) Vocatio pignus ceterorum beneficiorum. [cw respondebit finis, v. 8. V. g.] Rom. 8,30. [4 Thess. 5, 24.] 4 Petr. 5,40.

v. 40. *) 68, autem) Connexio exordii et tractationis: Habetis finem et spem; servate etiam amorem. /ratres, congruit ineunti tractationi. — dva) per. Instar obtestationis. — 7& xveis, Domini) Christum Paulus vult Corinthiis unum esse omnia. Ideo hoc primo capite tam saepe Eum appellat. — ro avro dgynre, idem dicatis) Diversa dicebant. v. 12. — oylouata, schismata) Antitheton: #a- THorvouEvoe coagmentati. coll. Matth. 4, 24. Schisma, discidium animorum. Joh. 7, 43. 9, 46. — vot’) mente, intus, in credendis. — yvoun) sententia, prolata, in agendis. Resp. dicatis.

v. 44. édnlodn, significatum est) Exemplum delationis bonae, nec sine causa celandae. c. 44, 148. — uno tay yong, ab iis qui sunt Chloés) Hi homines videntur fuisse et Paulo et Corinthiis in- primis probati, et Chloé matrona, cujus filios Corinthii, cum literis, ce. 7, 4. ad Paulum miserint. Miserant Stephanam, Fortunatum et Achaicum, c. 16, 47.: quorum unus alterve etiam Chloés esse po- tuit, ex Stephana patre. v. 16. 16, 15. — éoedeg, lites) Rem suo nomine appellat.

v. 42. Aéyee, dicit) gloriabundus. v. 34. ¢. 3, 24.8. — mavde, Pauli) Gradatio, qua Paulus se infimo loco ponit. Et Kephas, et Paulus, et Apollo, erant ministri genuini et doctores veri, quorum unum prae ceteris jactare majus nefas erat, quam si fidelis Corin- thius aliquis se Christianum Paulinum dixisset, ut se a pseudapo- stolis discriminaret. — xypa, Kephae) Petrus non videtur fuisse Corinthi, c. 4, 6. et tamen ibi magni habitus erat. Jure id quidem: sed tamen abutebantur nonnulli; et hune Petrismum (qui postea Romae multo vehementius pullulavit) Paulus aeque ac Paulismum detestatur. Quanto minus dicendum aut gloriandum, Ego sum papae. — éyo — yousé, ego — Christi) Hi rectius loquebantur, quam ceteri; v. 2. ¢. 3, 23.: nisi eo obtentu ministros despexerunt. c. 4, 8.

v. 13. wésusousae; divisus est?) Num non omnia membra sub uno jam sunt capite? cum tamen ille unus pro vobis crucifixus, in illius unius nomen baptizati sitis? Gloria Christi non est dividenda cum servis ejus; neque corporis unitas scindenda, quasi Christus desinat unus esse. — uy, num) Saepe num ponitur in interrogationis inciso secundo. c. 10, 22. 2 Cor. 3,4. — ésavowdn — éBanriodyre, cruci-

*) magaxaio, hortor] Reprehensione quum opus haberent; adhortationis formali utitur. V. g.

Public domain historical edition (1850); scan/OCR from Internet Archive.

Project Gutenberg source record →