2Tim.4,4. Mandatum dicitur 4 Tim. 4,4. Ratio auctoritatis, ad ecclesias ; humilis et promti animi, penes ipsum Paulum. Conf. Rom.
4, 4. not. Namque mentione Dei excluditur auctoramentum huma-
%
num; Gal. 4,4. mentione voluntatis Dei, meritum Pauli, c. 45, 8. ss. unde hic apostolus eo gratior et promtior. 2 Cor. 8, 5. fin. Sua ip- sius voluntate Paulus nunquam factus esset apostolus. *) — owode- yng, Sosthenes) comes Pauli, Corinthius. Apollo hic non memora- tur, neque Aquila. non enim videntur tum cum Paulo fuisse, quan- quam in eadem urbe erant. ¢. 16,412.49. In posteriore Timotheum
sibi adjungit.
v. 2. rij éxxdnoig t& Ges, ecclesiae Dei) Ecclesiae appellatio- nem Paulus ad Thessalonicenses et Corinthios et Galatas scribens fa- miliarius, adhibet: ad ceteros, periphrasi augustiore utitur. Eccle-
sia Det in Corintho: laetum et ingens paradoxon. — rq gon, ei, quae est) florenti. v. 5.s. Sic, quae erat, Act. 13,4. — 7jytaope-
vols, sanctificatis) iis, qui Deo asserti sunt. Jam tractationi prae- ludens admonet Corinthios majestatis ipsorum, ne se hominibus man- cipent. [Tum in Exordio etiam, v. 4—9., egregiis eosdem encomiis, utut animi elationi vicinos, mactat. Quae a gratia divina derivatur laus, ca humilitatem potius alit, excitationi praeterea subserviens. V. g.| Participii vis declaratur mox, vocatis sanctis. conf. Rom. 4, 7. not. — ovyv mé&ov, cum omnibus) Connect. cum sanctificatis et sanctis, non cum ecclesiae. conf. nostro in fine versus. Conse- quenter tamen epistola pertinet etiam ad reliquos in Achaja fideles. 2 Cor. 14, 4. Nec tamen universalitas ecclesiae includitur in vici- niam Corinthi. Paulo de locis Corinthiorum et Ephesiorum cogi- tanti, in mentem veniebat tota ecclesia. Consideratio ecclesiae uni- versalis animum liberat a studio partium, et flectit ad obedientiam. Ideo Corinthiis ea statim proponitur. conf. c. 4, 17. 7,47. 44, 16. 14, 33. 36. — roi éntxadspevors) invocantibus, ita ut ad illum se - in adorando vertant, et ex eo sese appellent. conf. v. 40. de aucto- ritate nominis Christi. [Zi nimirum adhortationi, quae v. cit. sequi- tur, viam h. 1. parat. V. g.] — avray, illorum) prope Corinthum. — nuov, nostro) ubi Paulus et Sosthenes versabantur. :
v. 5. doyo — yvaoer, verbo — cognitione) Cognitionem sequi- tur verbum, in re: et ex hoe cognoscitur illa. Ostendit, tales de- bere esse Corinthios, quibus non necesse sit scribi. Mirabantur autem illi charismata: ergo mentione charismatum animos eorum sibi conciliat, et viam munit ad elenchum.
v. 6. xa9w¢, sicut) Corinthiis nil deesse, declarat ex eo, quod testimonium Christi in eis confirmatum sit. Particula demonstrans. — ré yousé, Christi) Christus non modo objectum est hujus , testi- monii, sed etiam auctor. Act. 18, 8..not. — EBeParwdn, confirma- tum est) per se et per concomitantia charismata et miracula. c. 42, 3. 2 Cor. 4, 24.8. Gal. 3,2. 5. Eph. 4, 7. 8. Ebr. 2, 4.
y. 7. wGe Vuas un VgEgeioOuc, ita ut non egeatis) Hoc pendet a divites facti estis, antitheto. — amexdeyoueres, exspectantes) Cha-
*) Voluntatem DEI ducem habere, plurimum juvat. Sua voluntate ali- quid moliri, utut nomine admodum specioso commendabile, plena dis-
- criminis res est. Facile mundo molestas tali tricas parit et perquam difficiles. V. g.