A Brighter Day Begins with His Word.

Bengel, Johann Albrecht, 1687-1752 • SECTION 97

4 Cor. I, 23—97. 403

← Gnomon of the New Testament — Volume 2

25, 49. 17, 32. — oxardaloy, scandalum) Ut stultitia et sapientia, sie scandalum et signum opponuntur. nam signum est opus omni- potentiae alliciens, ut saepe synonyma sunt signum et potentia. Scandalum autem, proprie in decipula dictum, res valde debilis. [Sic res admodum viles nugarum hodie (germ. Schwachheiten) no- mine veniunt. V. g.| Usque adeo crucem Christi horrent Judaei et Graeci, *) ut cum ea vel signum et sapientiam repudient. v.24. uvroig) ipsis, construe cum Judaeis, Graecis. — xAnrois, vocatis) Hue ref. vocationem, v.26. — yarsov, Christum) cum sua eruce, morte, vita, regno. [Non additur h.l. Crucifixi cognomen. Superato crucis scandalo, mysterium Christi universum patet. V.g.]

, ’ . . e . . — dvvauty — oogtar, potentiam — sapientiam) Experientia po- tentiae prior est; sapientiae, sequitur. ~ ~ +) ¢ > ‘ > U v.25. t# Ges, Dei) in Christo. — copwregov — iayvgoregor,

sapientius — validius) v.30. — trav avPounwy, hominibus) Sermo concisus: i. e. sapientius, quam sapientia hominum; validius, quam valentia hominum: quamvis et sapientes et potentes sibi videantur, et definire velint, quid sapiens et potens sit. «

v. 26. Blemere) videtis. Indicativum innuit enim. — tyv xhij- Guy vmaY, vocationem vestram) statum, in quo coelestis vocatio vos offendit. sic, vocatio, c. 7, 20. — 8 moddol, non multi) Ergo tamen nonnulli. Subaudi: vocati sunt. Ut cum praeconibus evan- gelii, sic quoque cum auditoribus comparatum est. Ellipsis euphe- miam habet. **) — xara oaoxa, secundum carnem) Affine, mundi, mox. Mundus secundum carnem judicat. — evyeveig, nobiles) qui plerunque etiam sapientes et potentes sunt. [Korum societatem, qui vernacula Freymaurer audiunt, hoccine charactere distinctam credas? Beet acini ‘.

v. 27. ra) Articulus vim habet: ea potissimum, quae stulta sunt ete. — é&ehegaro, eligit) [cumulatim scilicet, Act.18, 10. V.g.] Hoe ter ponitur, electio, et vocatio, v. 26., conjuncta. Ez. 20, 5. Haec illius indicium. LElectio est judicium divinae gratiae, eos, qui vocationem per fidem admittunt, ex communi hominum pernicie eximentis in Christo. Omnis vocatus a primo fidei momento est electus: et quamdiu in vocatione et fide manet, electus manet: si quando vocationem et fidem amittit, electus esse desinit: quando in fide fructus affert, vocationem et electionem confirmat penes sese: si ad fidem redit et credens obdormit, ad statum electionis redit et electus obdormit. Atque hi xar’ ééoynv dicuntur elects et praecogniti. Electio est vel populorum vel individuorum. De electione populi agitur h. 1. et Ez. 1. c. nec non Act. 18, 10. 4 Thess. 4, 4. et haec electio magis incurrit in sensus hominum credentium, quam electio individuorum. nam de populo individua quaedam_pos- sunt excidere, salva vocationis et electionis aequali latitudine. Elec- tio quorundam extra ecclesiam est Reservatum divinum ad amussim praeconii evangelici non exigendum. — reg copes, sapientes) Mas-

*) Lectionem %Oveor, per marginem utriusque Edit. lectiont t€dnor aequa- lem, praefert Vers. germ., germanis nimirum lectoribus magis per- viam. E. B.

**) gopol, sapientes) Hine Athenis, quae graecae sapientiae sedes erant, numero tam exiguo lucrifacti sunt homines. V. g.

Public domain historical edition (1850); scan/OCR from Internet Archive.

Project Gutenberg source record →