culinum, ad exprimendam speciem speciosissimam. cetera neutra, ut in opposito, etiam stulta. — xaracoyvvn, pudefaceret) Hoc bis dicitur: deinde destrueret. Utroque verbo tollitur gloriatio, de re vel magis vel minus voluntaria.
v. 28. ta pr ovra, quae non sunt) Genus, sub quo continen- tur ignobilia et contemta, nec non stulta et infirma. Est ergo appositio: cui toti unum illud opponitur, quae sunt. — ta ovrw quae sunt quidpiam. ‘
v.29. Gnwg uy, wt ne) Antitheton, ut. v. 54. — maou oaoé, omnis caro) Apta appellatio: caro speciosa et tamen caduca. Es. 40, 6. — évwntor, coram) Non coram illo, sed in illo gloriari possumus.
v. 30. 2 avcé, ex eo) Ex Deo estis, non jam r& xdous, mundi. Rom. 44, 36: Eph. 2,8. — vmere, vos) Antitheton ad multos, v. 26. Ipsi illi, quos apostolus alloquitur , vos, erant non multi sapientes secundum carnem etc. — ésé év yousw ino’, estis in Christo Jesu) estis Christiani ete. Antitheton: quae non sunt, et estis: item, caro et Christus. — éyevndn nuiv, factus est nobis) Sic plus dicit, quam si diceret illud: nos facti sumus sapientes. etc. Factus est nobis gapientia, etc. respectu cognitionis nostrae, et, ante eam, per se,
in sua eruce, morte, resurrectione. nobis, dativus commodi. — oo- gia, sapientia) cum antea essemus stulti. Miseriam nostram ex no- bis praesupponit varietas beneficii divini in Christo. — dexavoovyn,
Justitia) cum antea essemus infirmi. [ Rom. 5, 6.] conf. Es. 45, 24. Jehovah, justitia nostra, Jer. 23, 6. ubi coll. v. 5. de Filio sermo est: nam Pater non dicitur justitia nostra. — aytaouos, sanctifi- catio) cum antea essemus ignobiles. — amodvroworg) liberatio, ad summum usque: cum antea essemus abjecti, éeOevnuévor.
v. 34. iva, ut) scil. fat. — 0 xavywmevog, qui gloriatur) Non est omnium gloriari. — éy xvgiw, in Domino) non in se, non in carne, non in mundo.
eo oe oe
v.41. Kayo, et ego) Ostendit apostolus, se convenienter subser- visse consilio et electioni De’. — ¢) Hoc non construitur cum 7Adov, sed cum sequentibus verbis. —- Acys 7} ooplas, sermonis aut sapien- tiae) Sapientiam sequitur sermo, rem sublimem oratio sublimis. — narayyéhhov vuiv to pagrvevoy, annuntians vobis testimonium) Sancti homines non tam testantur, quam testimonium, quod Deus dat, annunciant. — rd «agrvgvoy ré O88, testimonium Dei) per se sapientissimum et potentissimum. Correlatum, fides, v. 5.
v.2. & yoo éxouva, non enim judicavi) Quamvis alia multa scirem, tamen sic feci, ac si nescirem. Minister evangelii si eis re- bus, quibus excellit, tamen abstinet, ut Christum pure praedicet, maximum earum rerum fructum capit. Doctrina christiana non de- bet in gratiam quidem empaectarum et scepticorum, eorumque, qui illos mirantur, aspergi et condiri philosophematis, quasi videlicet per theologiam naturalem convinci possint facilius. qui revelationem con- tumaciter repudiant, nulla disputatione ex lumine naturae, quod pae- dagogiae primae duntaxat inservit, lucrifient. — g@gvva) Frequens Paulo ad Corinthios verbum hoc cum compositis. v. 43. fs. ¢. 4, 3. fs.
4, 29. 31. 32. 34. — inosy yousov, Jesum. Christum) Norat Paulus inprimis, quam parvi hoc nomen mundus faceret. *)
v.3. wai éyw, et ego) Antitheton: sermo meus, v. 4. et, scire, v.2. Describit enim rem, praeconem, orationem. — aodevelg, in- Jirmitate) Hoe opponitur robori. Non debemus cogitare in aposto- lis statum animae semper lautum et perturbationibus plane vacuum. 2 Cor. 7,5. 44,30. Gal. 4,43. — xal év pow xai év roouw woAke, et in timore et in tremore multo) Sermo adagialis, notans timorem, qui etiam in corpus ejusque gestum et motum redundat. «Mare. 5, 33. Eph. 6, 5. Phil. 2, 12. LXX, Deut. 41, 25. Sic Es. 49, 16. LXX, Zoovtar év ~oBw xai toduw. **) Alia omnia mundus miratur. — éyevounv) esse coepi, apud vos, erga vos.
v. 4. Aoyog, sermo) privatus. — xnovyue, praedicatio) publica. — mevOoig) Verbum valde proprium. Antitheton, demonstratione. Locum hune citat Didymus 1. 2. de Spir. 8. ubi Hieronymus vertit persuasionibus , ut sit appositio, mecPorg Aoyorg. a mevGw, cui affine mév0yn. Hesychius, wev0y, wecouovy, mists. — oogiag, sapientiae) Cujus sapientiae sermones et argumenta removeantur, declarat. v. seqq.
v.5. copia, sapientia) et virtute. — duvayer, virtute) et sa- pientia. v.6. coglay dé hakéuev, sapientiam vero loquimur) Redit, quasi post parenthesin, ad ea, quae c. 4, 23— 25. attigerat. logwimur habet epanalepsin verbi praedicamus: sed loguimur est quiddam oceultum; coll. v. 7. 13. praedicamus, publicum. nam sapientia hic denotat non omnem doctrinam Christianam, sed capita ejus sublimia et arcana. Est etiam antitheton temporis praeteriti, v. 1. seqq. et praesentis h. 1. — éy roty redeiovg) penes perfectos, Corinthi aut alibi. Constr. cum loguimur. Cognitio Dei et Christi est summa cognitio. Conf. év, ¢. 44,44. Phil.4, 30. Penfectis opponuntur non solum mundani et animales, usque ad finem capitis; sed etiam car- nales et infantes. cap. 3. init. Hebr. 5, 14.413. — #@ — #dé, non — neque) Seculo opponitur Deus, v. 7. principibus mundi, apostoli. vy. 8.8. — aoyovtwy, principum) ¢.1, 20. Lato vocabulo Paulus uti- tur, quo et Judacorum et Graecorum proceres complectitur. — TOV xuraoyenévov, qui destruuntur) c. 4,419.28. Hoe epitheton pertinet ad principes mundi, et ad mundum ipsum: ex quo constat, sapien- tiam mundi non esse veram, quia non affert immortalitatem.