#) xdgeds ésev, Dominus est] Jesus Christus, v. 5. Hujus, cum DEO mentio simul injicitur, uty 4. Ve g.
ua 1 COR. IV, 6—8.
— yiyoumrar, *) scriptum est) Conf. a2n>> 2 Chron. 30, 5: Seriptum, in tota Scriptura, unde modo «. 3, 19. s. citata sunt aliqua: nam praeter eam, et ultra eam, sentire non oportet. Rom. 12, 3. 15, 4. Ea canon est respectu omnis sensus spiritualis: et canonem migrare non licet. 2 Cor. 40,43. In Scriptura, cujus archetypon in coelo est, deseribitur communis ratio omnium fidelium, qua Dominus quemvyis judicabit, et qua quisque solum Christum suspicere, quisque se ip- sum censere potius debet, quam iis donis, qua alios antecellit aut se antecellere putat. (Luc. 40, 20.) [Adde, quod Scriptura DEO soli gloriam tribuit; homini, nullam omnino, ¢. 1,.31.; adeoque humana gloriatio Scripturae contrariatur ejusque universa sensu. Luc. 46, 15—418. 29. Esai. 66,2. V. g.] Congruit mox unus, uno. Tali modo boni omnes, et mali, (Jud. v. 4.) pridem in Scriptura notati sunt. — alg Unio té évog, unus pro uno) Definitio sectae, ubi singuli singu- los mirantur et sequuntur. Articulus ré addit emphasin. Unicus minister non est solus. — guovsods) Subjunctivus, pro guowmove, ut ¢niéce, pro Sydwre Gal. 4, 17. Est vero irregularis ista forma Subjunetivi, quam nonnulli indicativum vocant. Singularis ratio con- tractionis. Non enim credibile est, tantum apud haee verba indica-
tivum pro subjunctivo poni. — érége, alterum) v. gr. contra Apollo. v. 7. tig) quis? non tu, non alius homo: sed, si modo aliquid habes eximium, Deus solus. — oé, te) Hoc et ad Corinthium ali-
quem referri potest, et, mutato schemate, ad Paulum. oé, te ipsum, quantus quantus es: in antitheto ad dona, quae acceperis vel non
aeceperis. — dvuxgiver, discernit) vel, discrimine aliquo eximie dis- . . ”- “ ? ” . tinguit. — ri 0& éyerg, O Bx éhafeg; quid vero habes, quod non
accepisti?) Sensus: qguicquid habes, non a te, sed a Deo accepisti. vel: multa sunt, quae non accepisti; eague idcirco non habes, nec venditare potes. aut accepisti, aut non accepisti: si non accepisti, non habes. si accepisti, non nisi acceptum habes, citra causam gloriandi. Is quem Paulus hic alloquitur, est homo, v. gr. Paulus, cujus sen- sum Corinthius imitari debet. Posterior sensus vim ré et, quod mox sequitur, expressiorem facit; et antanaclasin ostendit in non accepisti: non accipiens. — ac ur AaBwr, Yuasi non accipiens) quasi a te ipso habeas.
_ vy. 8. 76) jam, prae nobis. Congruit mox, sine nobis. — xéxo- osouevor, saturati) Gradatio: saturi, divites, reges. Oppositum: esu- rimus etc. v. 44.8. Varium 7@0¢, incomparabilem asteismum, et copiosum salem, ut duae epistolae ad Corinthios, sic inprimis hic locus habet; ut vel Corinthiorum vel apostolorum respectu, de inter- nis vel externis, de rebus ipsis vel de opinione inflata Corinthiorum, aceipiendus sit. Revera lautus erat Corinthiorum status spiritualis; lautus etiam apostolorum. Recte. sed apostolos crux foris macerans retinebat, ne sibi eo placerent: Corinthii etiam in rebus externis lauti, sibi placebant et plaudebant, haud recte. Itaque Corinthii imi- tabantur filios, qui illustrati parum curant humiles parentes. ex satu- ritate, fastidium habebant: ex opulentia, insolentiam: ex regno, super- biam.— ywois nudy, sine nobis) Ambiguum nevum et aptum. non habetis
*) Verbum peovsiy, post ytyeamtar passim obvium, sed per marginem utriusque Ed. in medio quast relictum, omisit Auctor in Vers. germ. Ey B. ?
4 COR. IV, g—44. 418 nos consortes; inde, non habuistis nos adjutores. obliti estis nostri, sieut dicitur, woddol wadnral xosirroves Ovdacxalwy. — éBaorhev- Gate, regnavistis) ad regnum pervenistis. Majestas Christianorum. — zai Oqgelov ye, atque utinam) i. e. non invideo vobis, modo vo- bis revera quam optime sit. 2 Cor. 42, 44.8. — tva xul quests, ut etiam nos) Ubi vos consummati eritis, otium et finis erit tribulatio- nis apostolicae. — ovufacrdevowmey, una regnaremus) Modeste: vobiscum. conf. c. 9, 23. 3, 22.
v. 9. doxw, videtur mihi) Sensus demissus: clemens mimesis. Corinthii éd0xe» videbantur sibi praecellere. — ré¢ anogodes, éoxa- reg, apostolos, ultimos) éoyatos, vilissimus. v. 10.8. Opposita, uno loco posita. Etiam prophetae affligebantur; sed multo magis apo- stoli. Et prophetae poterant hostes suos tollere, v. gr. Elias: [tan- taque apud homines eorum existimatio erat, ut vel Magnates reverert eos, et honorificis modis aut insequi aut accersere tenerentur, 2 Reg. 4, 10. 5, 9. 8, 9. 12. V. g.] at apostolorum erat pati et perpeti. v. 12. — anédevéev) Latini, munus ostendere, munus declarare: de spectaculis. — éne9avaries) me0cd0xwueves anodureiv. vide Hesy- chium. — r@ xvoum, mundo) Hic subdividitur mox in angelos et homines, articulo non repetito. — xai ayyzhoug xal avPowmors, et angelis et hominibus) bonis; sed magis, malis.