nam qui liber fieri posset, habet herum benignum, cui servire prae- stat, quam alias sequi conditiones. 4 Tim. 6, 2. conf. v. seq. initium. idcireo versu 23. non dicit, nolite esse, sed nolite fiert servi homi- num.
V. 22. anehevGeoos, libertus) "ElevGeoog, liber, etiam is, qui nunquam serviit; ameevPegos , libertus, qui servierat. — xvole, Domini) Christi, ut mox dicitur. — 0 hevde008 ndndeic, qu liber vocatus est) Initio versus vocatus ponitur ante servus: hic kber prae- ponitur rm vocatus, emphaseos causa, ut includatur etiam is, qui ex vocatione facultatem libertatis. assequendae nanciscitur. Conf. de ordine verborum, Gal. 4, 25. not.
_ y- 23. nyogaadnre, emti estis) Deo. [ut servi Christi. V. gj — un yiveode, nolite fieri) Status internus et externus debet congrue- re, quantum consequi licet, et hic illi subservire. fier? hic proprie dicitur ad eos, qui non sunt servi. [Qué liber est, libertatem ne ab- jiciat. Not. crit.|
v.24. maga Sem, apud Deum) Antitheton ad homines. Rom. 44, 22. Qui Deum semper spectant, sanctam circa externa habent indifferentiam. Limitatur tamen hac ratione illud, quod v. 20. dixe- rat. Potest enim y. gr. ex servo ficri liber, non mutato statu apud Deum. v.25. nagdevwv, virginibus) utriusque sexus. v. seqq. sic, vir-— go, Ap.44, 4. — 8x &yw, non habeo) Non dicit: non habemus. Ex- spectabant Corinthii mandatum speciale, per revelationem, quae Paulo obtingeret. — yrwunv J2) Vocabulum hic et v. 40. exquisite positum, ut mox vouitw. Aristoteles proprictatem Graecorum vocabulorum, in Ethicis praesertim, accurate designans, sic ait: 7 xaleuevn yva- un 1 cé émvernss eGi xolorg 0QF). iterumque, 7 dé ovyyvaun, yyo- fun ect eoureny te Envernds 0097. 6997 dé ré alndes. 1. 6. Eth. Nic. c. 44. Copiosior ibi disputatio exstat, qua tota lecta distinctius percipictur, quid sit yowuy xai ovyyvupuy. Imperat émLrayy’ yva- un censet, affinemque habet ovyyvauny, (quae est yvaun ad alte- rius statum animumve accommodata,) ut in re facta, sic etiam in fa- cienda. Vide v.6. et 2Cor. 8,410.8. ubi harum utraque opponitur ti énucays;. Utraque spectat ro cuugegorv commodum ejus, cui con- sulitur: eodem versu 40. et hic, 4 Cor. 7,35. Earum rerum, de qui- bus hoc capite agitur, talis est natura, ut ipsae partim sub énetu- ynv, partim sub ovyyrauny et yrojuny cadunt. | Decorum autem erat, ut émerayn nomine Domini perscriberetur, youn et ovyyvaun no- mine apostoli. Itaque de eare, quae sub émezayny cadit, Dominus expresse dederat apostolo, quae seriberet: sed de hac re, quae sub yrvouny cadit, non opus fuit dari. Namque apostoli nil scripsere non @eonvevsov, sed interdum habuere revelationem et mandatum speciale: c. 44, 37. 4 Thess. 4, 15. cetera deprompserunt ex habitu fidei, quae in eis ex misericordiae dominicae experientia extiterat: h. v. et ex thesauro Spiritus Dei. v.40. Atque in his potuere pro varie- tate negotiorum et personarum, ut sanctus ferebat affectus, varios liberrime adhibere modos, et de suo jure decedere, se ipsos depri- mere aut reprehendere, alios sibi anteferre, rogare, deprecari, hor- tari, 2 Cor. 6, 1. 7,8. 44,47. not. ac jam severlus agere, jam lenius: quo pacto v. gr. vouéSw mollius dicit Paulus, quam devo. Vv. 26. 12. Itaque hic quoque, citra énitayyy, tamen ea scripsit, quae menth