trahit? Praecisus mortuorum numerus, ut existimare fas est, inter utrumque rotundum medius, si placet, 23600, et ex traditione notus fuerat. Subtilitates aliorum interpretum non sequimur.
v.9. unde éxnecoagmuer) Compositum, ut Matth. 4, 7. Simplex sequitur mox. — tov yousovr, Christum) Commemorat Paulus quinque beneficia, v.4—4., quorum quartum et quintum arcte connexa erant: et quinque crimina, quorum quartum et quintum item arcte connexa erant. In mentione quinti beneficii expresse memorat Christum: et in mentione quarti criminis indicat, id commissum fuisse in Christum. [Vid. App. P. IL. ad h. 1. ubi lectio yougov adversus Artemonium defenditur. Not. crit.] — émslouoay, tentaverunt) Num. 21, 5. Chri- stus, Deus. Ex.17,2. Saepe ea, quae in V.'T. de Domino enun- ciantur, in N. T. dicuntur de Christo. Rom. 44, 10. s. Tentatioque illa, qua populus peccabat, singulari ratione Christwm offendit. Exod. 23, 20. s. 32, 34. Es. 63, 9. nam quum ex Petra, quae Christus erat, bibissent, v.4., tamen de aquae defectu querebantur. Num. 21, 5. Proinde etiam, a serpentium ardoribus, exaltato serpente, Christi typo, servabantur. Quomodo Abraham vidit Christi diem: quomodo Moses opprobrium Christi amplexus est: sic Israélitae tentarunt Chri- stum. expressius tamen Christum tentare poterant Corinthii.
v.10. unde yoyyulere, neque murmurate) Conf. v. 22. Objec- tum murmurationis in V. T. secundarium fuere, Moses et Aaron. — éyoyyvoayv, murmuraverunt) Num. 46, 44. Apud Mosen murmur erat ante tentationem: Paulus vero murmur post tentationem ponit ultimo loco, tanquam simillimum ei peccato, in quod incidere pote- rant Corinthii. qui infirmior est (coll. v. 22.,) non debet murmura- re. Ex. 16, 8. 40. fin. — a@nwdovro, perierunt) Ibid. v. 49. — odo- Goevré, exterminatore) Conf. Sap. 48, 22. 25. Hebr. 44, 28. not.
v.44. mavrae, omnia) Reassumit, quae dixit v. 6., et in hac anakephalaeosi addit, omnza, quod cum typi stat in appositione. —
zumot) *) exempla. — éxsivorg, illis) Constr. cum contingebant. — éyoagn, scripta sunt) Usus Scripturae V. T. maxime in N. T, vi- get. Ea initio non fuit perseripta. — ra rédn rov aiwver, fines
seculorum) oi aiwveg, cuncta, etiam priora secula; ta tédy, in N. T. coll. Rom. 10, 4. Pluralis habet vim magnam. omnia concur- runt et ad summa veniunt: beneficia et pericula, poenae et praemia. conf. v. seqq. Restat, ut Christus veniat vindex et judex: quod dum fit, ipsi fines plures, includunt varias periodos intér se succedentes. — xatyvrnoev, devenerunt) quasi de improviso. Non dicit, gui in jines devenimus. Idem verbum, c. 44, 36.
v. 42. 0 doxwyv) qui stat, et id ipsum evistimat. — écavan, stare) in beneplacito Det. v. 5. — un néon, ne cadat) v. 8. 5.
v.43. mecoaouos, tentatio) Tentatio humana est, ubi negotium est homini vel cum semet ipso vel cum aliis sui similibus, homini superabilis. huic opponitur tentatio daemoniaca. conf. v. 20. 44. — unas) vos. Majora expertus Paulus: Corinthii, inexperti, securiores erant. — 8x eidngev, non cepit) ovx, inquit, non ovxére. Loquitur ergo de tentatione quadam, quae in medio sit. Ad eAnqev, cepit confer Lue. 5, 5. 26. 2 Cor. 42, 146. — nesog dé, fidelis vero) Sermo
.
*) Lectionem runinds, in margine Ed. 2. a signo s ad signum y elevatam, exhibet Vers. germ. EH. B.