baptizatis, ex Matth. 3,44. Saepe, ubi opinione proprior et facilior est interpretatio germana, e longinquo petitur. Nobis notanda I. Pa- raphrasis: Alioqgui quid agent qui baptizantur super mortuis? si plane mortui non resuscitantur, quid etiam baptizantur super tis? quid etiam nos periclitamur omnem horam? II. Sensus phraseos, Bantileodas inéo tov vexowy, baptizarit super mortuis. baptizan- tur enim super mortuis ii, qui baptismum et christianismum susci- piunt eo tempore, quum mortem ante oculos positam habent, jam jamque vel ob decrepitam aetatem, vel ob morbum aut luem, vel per martyrium ad mortuos accumulandi, omni fere fructu hujus vitae carentes, devenientes ad mortuos, et mortuis quasi dmminen- tes. qui dicere possent »5 tap sepulera mihi praesto sunt. Job. 47,4. ILL. Prior versiculi pars est lenior: posterior vero, quae a sz plane incipit, habet epitasin, in protasi sua per omnino et in apo- dosi per etiam expressam, quae duae particulae inter se respondent: eademque apodosis anaphoram habet, duas partes ejus per quid etiam jungentem. IV. Nexus sermonis. Argumento de Christi resurrectio- ne, eX qua resurrectio' nostra fluit, innectit Paulus propositionem duorum (plura quidem sunt quam duo: sed absurda antecedentia re- petuntur ex prioribus satis jam refutata:) absurdorum, quae, si mor- tui non resurgant, si Christus non resurrexerit, emergant: et expe- dito interim argumento de Christo, v. 20—28., duo absurda illa re- futat per tractationem paulo uberiorem, ex argumento de Christo nervis auctam. Posterius absurdum (hoc enim evidentiorem habet ra- tionem) de miseria christianorum in hac vita, proposuit versu 49., et tractat versu 29. med. et seqq. st plane: similiterque prius, de inter- itu christianorum defunctorum proposuit versu 48., et nunc tractat vel repetit vel declarat parte versus 29. priore. V. Vis argumenti apostolici: quae per se et evidentissima est et urgentissima. VI. Ver- borum singulorum constans sibi proprietas. a) quid facient? est fu- turum, respectu salutis aeternae. i. e. frustra erunt, nil agent tales baptizati, si defuncti sopiuntur somno sempiterno. @) Baptismi vo- cabulum notione usitata perstat: et sane in hac epistola Paulus fre- quentiorem, quam in ulla alia, baptismi mentionem fecit. ¢. 4, 43 — 17. 10, 2. 42, 43. 7) Unéo praepositio cum genitivo varie sic quoque posset accipi; de objecto simpliciter, ut Latini dicunt super, de, quod attinet: hoe sensu, wt mortuos, sine consideratione resurrectionis, sibi proponant; vel de impendendo quasi pretio, ut mortuos pro nullis reputent; vel de acquirendo pretio, wt ad mortuos aggre- gentur in perpetuum: sed retinemus proprietatem, qua unég notat propinguitatem super aliqua re imminentem; quo modo Theocri- tus appellat aogudshoy cov Unéo yas, asphodelum humi nascentem. Idyll. 26. Plura exempla dant lexicographi, e Thucydide maxime. Sic baptizantur super mortuis ii, qui mox post baptismum ad mortuos aggregabuntur: quo pacto super mortuis hoc loco dicitur, ut si di- ceretur super sepulcro, uti Luc. 24, 5., eum mortuis, i. e. in sepul- cro. Neque incredibile est, saepe baptismum apud funera admini- stratum fuisse. 0) Vocabulum mortuworum proprie sumitur, de mor- tuis, in genere, ut articulus quoque poscit, tam late sumtis, quam patet resurrectio. «) Adverbium diwe, Lat. plane, adhibet inductus a Paulo Corinthius, resurrectioni morosius refragatus, neque de jac- turis commodorum etiam hujus vitae, quae in baptismo fiant, cogi-
4 COR. XV, 29 — 32. ak Vi
tans. et «¢ Gdwg perinde ponitur, ut émevd)) GAwo apud Chrysost. homil. 5. c. Anomoeos: Veruntamen, inquit, ets parum differt homo ab angelo, énevdn ddwe ési re wéoov, quum aliquid nihilominus in- terest, haud scimus accurate, quid sint angeli. ¢) xai non nagedxée, sed intendit vim praesentis temporis Puntifovrar, quid agunt, qui baptizantur? in antitheto ad futurum, t/ noejosouv; quid agent? Confer xoi, 2Cor. 4, 44. 14, 12. Phil. 3, 7. 8. 4, 40. Nempe eos, qui super mortuis baptizantur, quasi in articulo mortis consti- tuit Paulus, et iis neque in futurum, negata resurrectione, neque in praeteritum, quicquam mercedis remanere ostendit. Videtur Pau- lus eos redarguere, qui et resurrectionem corporum et immortalita- tem animae negabant. Illa vindicata haec satis superque vindica- tur. Estque haec ouyxarafaorg Scripturae, quod propter imbe- cilles et simplices non se immittit in illam subtilem litem, sed rem in ea parte prehendit, quae facilior est demonstratu et tamen de- monstrationem partis difficilioris etiam secum vehit. 2) Duo com- mata a ré incipientia pulcre cohaerent; cum gradatione, ab iis, qui aliquantisper duntaxat hac vita frui possent, ad (nos,) eos, qui diu- tius frui possent, nisi spem in Christo fixam haberent. — vexgol, mortut) Toto hoc eapite, in quaestione, an, Paulus rexoes dicit sine articulo: deinde hac expedita, in quaestione qguomodo, v. 35. etc. articulum adhibet. ray autem hoe versu vim relativam habet.