in facultatibus externis. Benigne éddeinec imperativus yevéodu, fiat. Non enim imperat. v. 8. .
/ Ve AN. wal to — meglocevua, et abundantia) spiritualis. — yevntat ec) Eadem locutio, Gal. 3, 144. — ro vuav voréonue, vestrum defectum) quatenus eratis gentes. Jam illorum abundantia explere coeperat Corinthiorum defectum: sermo est igitur de conti- nuatione, augmento et praemio. Neque tamen negare ausim etiam abundantiam corporalem Judacorum aliquando expleturam defectum gentium corporalem. omittitur enim limitatio, v. 43. not. quanquam spiritualis abundantia Israélis nititur parallelo Rom. 45, 27. — éoorns, aequalitas) in spiritualibus.
_ Vv. 45. yéyounras, scriptum est Ex. 16, 18., é% énlecvacey 0 tO moAv, wai 6 ro édatrov, &% ndarroynoey. Articulus ro vim superlativi addit. — 6 ro modu, qui multum) scil. ovddegag, colle- git. Similis locutio, Num. 35, 8.: ano thy ta moAda, mohka. — 8% énheovace) non plus habebat, quam Omer.
vv. 46. yoous, gratia) Studium erat in me; unde profecta est exhortatio ad Titum: sed idem erat in Tito ipso, datum divinitus: quare’ Deo gratias ago. Vide, quam late pateat hoc officium gra- tias agendi. Saepe in aliquo casu magnum unus prae aliis. habet studium, ut Titus. Id non debet reprehendi, sed pro Dez dono agnosci. v. 47. nmagaxinovv, adhortationem) illam, de qua v. 6., nempe ~ ut exiret. — omedasoregog) studiosior, alacrior, quam ut opus esset hortatu. v. 22. ,
v. 18. ovvenéupauev, una misimus) ego et Timotheus. sic v. 4. ete. Hoc verbum per anaphoram repetitur versu 22., et hoe priore Joco cum pera habet emphasin. — tov adsigov, fratrem) Hune Titi comitem, et illum, de quo v. 22., non opus fuit nominare. ce. 42, 48. Lucam indigitari, existimarunt veteres. vide clausulam epistolae. coll. Philem. v. 24. — ov, cujus) Qui in evangelio fide- lis est, fidelis etiam erit in re minori.
v. 19. yecgororndeis, constitutus) Hoc participium non construi- tur cum ewivit, v.17. nam ea constructio interpellaret nexum v. 48. 20. cuvergupauey — séhdouevor, una misimus — vitantes. Itaque subauditur o¢, gui ex ov cujus v. praec. Ecclesiae hune Paulo co- mitem dederant, quocunque iret: inde apostoli ecclesiarum dicuntur v. 23. idque Paulus declarat pertinere etiam ad praesens negotium, Patet hinec mutuum jus ecelesiarum. — ouvéxdnuos nuay, comes peregrinationis nostrac) Qui ouvéxdnuos vudv legunt, apud Wol- fium, ii variam pronominis lectionem a fine versiculi per errorem hue referunt.*) — ov», cum) Constr. cum ovvéxdnuog, comes pere- grinationis. Secum portabant munus Macedonum Hierosolymam. — 90S ad) Constr. cum yergoroundels constitutus. — ace ta xvole, ipsius Domini) Christi. v. 21. — xai meo9umiay nuav, et alacritatem nostram) Longe praevalent monumenta, quae 7uwv le- gunt: atque vay in pauculis irrepsit, obvia pronominum Graeco- rum permutatione, quae hie pronior erat ob alliterationem v in vuwy ad mgoduuiav, Fratrem, de quo agitur, ordinarant ecclesiae, Pauli, comitem, cum munere suo ipsarum, non ad alacritatem Corinthio-
. *) Itaque et margo Ed. 2., secus ac Ed. maj., et Vers. germ. praefert lectionem juwy. E. B. T1. O