v. 6. es) Non finis, sed consequens significatur. — aude mooev7okato, sicut antea incepit) in rebus spiritualibus. c. 7, 15. Qui bene coepit, huic facile ulteriora obtingunt. Ierat ad Corin- thios: ibat ad Corinthios. — émoveheon, perficeret ) in hac re. [Si quid boni adortus fueris, perfice. V. g.] — #9 umag, in vos) ut imitaremini Macedonas.
v. 7. add aomeg, sed sicut) Sed, inquit. Quae Paulus antea per Titum egerat cum Corinthiis, vim habuerant énutayys, prae- cepti: «7, 45. coll. 4 Cor. 5, 7. nune aliter agit. itaque wf mox pen- det a dico, v. seq. — Wome, sicut) Spiritus in omnibus partibus ducit ad abundantiam. — yvices, cognitione) Haec apposite memo- ratur, coll. c. 6, 6. not. Conjugatum, mox v. 410. yvauny , coll. 4 Cor. 7,25. not. — xai maon onedi) et omni navitate. onedn h. |. Jidem et sermonem (cordis. et ‘oris,) cognitionem ete. complectitur. Et saepe speciei aut parti uni aut pluribus, interjecto vinculo, e¢ omnis, subjungitur genus aut totum. c. 40, 5. Matth. 3, 5. 23,27. Mare. 7,3. Luc. 44, 42. 13, 28. 21,29. Act. 7,44. 15,47. 22, 5. Eph. 4, 244 A, 51. 5, 3. Hebr. 13, 24. Jac. 3, 46. Ap. 7, 16. 24, 8. 22, 15. — “al tH — Ayan, et amore) Generi subjungit speciem cum re pro- posita maxime conjunctam. — é&, ex) Non dicit, amore vestro erga nos, sed dicit, amore ex vobis in nobis, quia Corinthii erant in corde Pauli. ¢.7,5. Amorem eorum allegat. non addit, ut Pauli nomine, qui gratis praedicasset illis, eo plus darent. — wa, ut) Hoe pen- det a Afyw, dico eleganter subjuncto.
v. 8. Ova, per) aliorum studio vobis commemorato. v. 4. — xal) etiam. Hoc omni imperio validius. — a@yanyg, amoris) Nil studiosius amore, — doximalow, probans) Participium pendet a v. 40.
v. 9. yevoionere ya, cognoscitis enim) ea cognitione, quae de- bet amorem habere. — yeour, gratiam) amorem sincerissimum, uber- rimum et liberrimum. — érrwyevoe) pauperem egit, | paupertatem ~ gessit. neque id tamen a vobis postulatur. v. 144. — éxeive, Illius) Hoc magnitudinem Domini innuit. — mrmyelg adernonre, pauper- tate divites essetis) Sic omnibus lis, quae perpessus est Dominus, contraria bona nobis parta sunt. 4 Petr. 2, 24. fin.
v. 40. nal) etiam. — TUMPEEL, conducit) Argumentum ab utili, movens ad dandum. sic v. 16., UmEQ. Suavissimum paradoxon. — tO mwotnous, facere) pro anno praeterito. — ro Sedecy, velle) in hune annum.
v. 44. ro moenoas, facere) ut faciatis iteruam. — énuredéoare, perjicite) Initium et exitus inprimis fundat actionum laudem vel culpam. Gen. 14, 6. Jos. 6, 26. Jer. 44, 25. — Onwe, ut) scil. sit. — é& t& éyeev) ex habentia, non ultra. Propositio respectu sequentium.
v. 42. MOOKELT AL, in medio est. Sic, reoprok MOOKELTOAL UID. Ex. 40, 10. — eumgoadexros, bene acceptabilis) Deo, c. 9, 7., cum suo munere. — OU xado &x Exe, non sicut non habet) Sic enim minus acceptabilis foret tenuior.
v. 43. 8 #0) non enim, scil. id agitur. Regula exercendae liberalitatis. — avec’ Gdiweg) Idem antitheton, 2 Thess. 4, 6. 7.— ég ioctyros, sos aequalitate) in carnalibus. [Proaimum tuum, ut te ipsum, amato. V ge év t@ vo KaLoW), praesenti tempore) Haec limitatio non roel v, seq. “= 10 — neglooevua, abundantia)