ut commemorare posset, necesse habuit revelationes commemorare.
— dyythog oardy, angelus Satan) Paulus angelica expertus nunc . . . ! 2 .
angelum persentiscit contrarium. to oare@y non nisi bis terve habent
LXX, idque ut @xderov’ sed XXXIV locis in N. T. et in his novies-
a Paulo curaveg declinatur; hocque uno loco ponitur ut indeclina- bile, quasi per apocopen consideratam, certe non sine causa. Itaque angelus Satan hoc loco non videtur esse appositio, quasi diceretur angelus Satanas, pro diabolo. nam diabolus nusquam dicitur ange- lus, sed habet angelos suos ipse. Ergo Satan aut est nomen pro- prium in genitivo, aut adjectivum in nominativo, ut notetur vel an- gelus a Satana immissus; vel angelus infestissimus, angelus ipsi Satanae sive diabolo similis, praescindendo a Satanae missione. Am- phibolia videtur innuere, ipsi apostolo (quo magis humiliaretur) nesciendum fuisse, quae esset hujus angeli ratio. Ex alto habuit re- velationem: ex profundo, castigationem. Job et Paulus per hostem vexabantur: Herodem angelus Domini percussit. — iva use, ut me) Paulus non est angelus ipse (conf. tamen Num. 1. c.) sed, quod an- gelus Paulum colaphis vexavit. “va, ut concinne iterum in medio commatis ponitur, ut antitheton bis praecedat particulam, bis eam subsequatur. Opponuntur enim eacellentia revelationem et angelus Satan; itemque extolli et colaphis caedi. — xohaqifn, colaphis cae- dat) Colaphis (ueyohavg agais’ hoc enim apud Eustathium habetur etymon:) caedebantur servi. 1 Petr. 2,20. neque obstat quicquam, quo minus proprie hic accipiatur verbum. vid. Job. 2,6. s. Nam si ab homi- nibus colaphos aliaque incommoda acceperunt et apostoli et ipse Domi- nus, ¢. 44, 24.8.4 Cor.4,44. Matth. 26, 67. coll. c. 4, 5. cur non Paulus a Satana ejusve angelo, vel visibili vel invisibili modo ? Talia Antonio quoque obtigere, ut in vita ejus memorat Athanasius. Omnis generis ad- versa obvenere apostolo, v. 10., quae non deprecabatur : sed hic praeci- puum quiddam nominat, quod infirmitatibus eum macerabat et dolore ignominiaque occurrebat elationi, magis etiam, aut certe non minus, quam furor libidinis in membris excitatus (quo tamen quam mirabiliter excruciari possint quamlibet sanctae animae, apud Ephraimum Syrum, Kstium inh. 1. Joh. a Cruce, et P. M. Petruccium legere est) aut ‘cephalalgia vehementissima. Horum colaphorum quasi recentem Pau- lus pavorem in momenta habuisse videtur, quum tanta frequentia,
quantam naturalis lector fastidiat, se inter gloriandum reprimit. No-
tat Chrysostomus, xodemitn, colaphis caedat, non xodagion, cola- phis caederet, Paulum dicere, ut de re praesenti. Visus et auditus Pauli ad lautissima admissus erat: tactus durissime maceratus.
v. 8. rérs, hoc) Demonstrativum. Oblitus erat elationis. — rig) ter, ut ipse Dominus in monte oliveti. Paulus rogationes, nescio quibus ex intervallis, tres peregit: deinde palum toleravit, cum vidit, ferendum esse. ne tum quidem, cum haee seripsit, videtur palo caruisse, et quamdiu se efferre potuerat. confer, quae sequuntur. — rov xvgvoy, Dominum) Christum, v. seq. Non est rogandus Satanas, ut parcat.
, +9. égnxé mor, dixit mihi) tertium roganti, — “OKEL GOL yoaou wes, sufficit tibi gratia mea) Benignissima repulsa, indicativo modo expressa. Dominus Paulo haee verba quasi in os inserit,, ut subsequens ea dicat: Sufficit mihi, Domine, gratia tua. Gratia esse potest, etiam ubi maximus doloris sensus est. — 7 yao duvapeg éy
aodevelg céhecsrar, virtus enim in infirmitate perficitur) Pro du- -
EY oem