vaurg plerique scripsere dvvauis we, ex alliteratione ad yoo pe. _ Si Paulus scripsisset divaulg us credo, subjecisset, év aodevele: ox. *)
Innuitur tamen, ut gratia Christi, sic virtus Christi. yao, enim, hoc loco, ut saepe, est particula dvaxovrexn, qua discrimen ponitur inter gratiam et inter virtuiem. Sufficit gratia: noli postulare vir- tutem sensibilem. virtus enim — —. Sic demum particula enim vim causandi nanciscitur, non immediate, sed mediante discrimine inter gratiam et virtutem. — év aodeveie, in infirmitate) Ex sermone Domini Paulus saepe hoc verbum repetit, cap. 14.12. 43. — rehevé- Tut, perficitur) omnia sua peragit, perficit. Non ergo debemus sub praetextu falsae avraoxelag et sufficientiae abjicere virtutem Christi. —MaAov xavynoouar) potius gloriabor in infirmitatibus meis, quam in revelationibus: nam si in his glorier, impediero virtutem Christi. Illis pronomen addit, non his. — énvoxyywon én’ éué) ut tanquam tentorium superobtegat me. oxrvog, tabernaculum, corpus: to éne- oxnvev, superobtegens, extrarium quiddam. non dicit hic, ut inha- bitet me ; nam sic imminueret sensum infirmitatum suarum. — 7 dU- vous te yousé, virtus Christi) id est, Christus cum sua virtute. Quae hue inserviunt, libentissime debemus accipere.
v.40. evdoxa, bono sum animo) Non dicit hic, gaudeo, quod plus notaret. — gv aoGevelarc, in infirmitatibus) Genus. hine mox, infirmor. sequuntur bis duae species. — é» Ufgeowv, év avaynacs, in contumeliis, in necessitatibus) quas etiam angelus Satan infert. — év dumyuoig, gv sevoywoiarg, in persecutionibus, in angustits) humanitus allatis. — vxéo, pro) Constr. cum evdoxd, bono sum ani- mo. — rore) tum demum. — dvvaros, potens) virtute Christi.
v. 41. yéyova, factus sum) Receptui canit. — w@echov, debebam) Commutatio personae: i. e. vos debebatis me commendare. — bp vuav) a vobis, inter vos. — dev efus, nihil sum) ex me.
v. 42. wér, quidem) Haec particula sive mica modestiam alit. — onueia, signa) Rerum testimonia adsunt. — ré& anosode, apostoli) Articulus vim habet: ejus qui sit apostolus. — onmelorg) Sic Al. Lat. (in cod. Reutl.) Hilarius. Lectio media. unde, é» onuelosg, plerique: xu onueloug, Chrys. Baern. Lat. in mss. onueloeg te Lin. nec non Syr. De onueiorg et regaoe vide ad Matth. 24, 24. duva- mecg sunt evidentissima omnipotentiae divinae opera.
v.43. ri, quid) Hoc pertinet et ad antecedentia et ad consequen-
tia. — Aounas, reliquas) vel per me vel per alios apostolos planta- > oe ° . . s N
tas. — ei uy — tavrny, nisi — hanc) Insignis asteismus. — avros)
ipse. Sequitur antitheton: nec per alios, v. 16.8. — aduxiay, m-
juriam) Jure poterat apostolus opsonia a Corinthiis accipere: quo quum haud usus est jure, injuriam sibi imputat: eamque sic appel- lat, non per ironiam, a qua sermo apostolicus abhorret; sed per am- phiboliam. nam odcx/ar appellat hoc loco inusitata praecipue notio-
*) Haec tamen Gnomonis crisis tum ab utriusque Ed. marg. tum a Vers. germ. haut obscure abludit. Ergo non omni jure eo nomine carpitur b. Bengelius, quod us post dvvaurs omissum voluerit (ut habet D. Er- nesti Bibl. th. T. IV. p.705.): immo vero hoe ipso loco occasionem Vir celeberrimus habuisset, pertinaciae criticae culpa lberandi Beatum. Facile etiam ex Bibl. th. 1. c. suspicart quis possit, Bengelium par- tic. wadhov post ydrsa eliminatum voluisse: at contrarium reperient, qui swis utuntur oculis. E. B,