occultissimam hostis actionem innuente. — msovey, solummodo) In- dicat hoe non brevitatem retinentis nec celeritatem pleni eventus, sed unitatem retinentis. Zwg, usque dum, mox denotat moram. Sub- ~ jectum est, gui retinet jam: praedicatum ellipticum, ¢s retinet, sive, in medio est, donec e medio fiat, sive, in medio esse desinat, ita ut nullo loco officiat nefario ili. Potentia Retinentis tanquam totum potestativum in multas partes deinceps divisa fuit. et est tamen unus Retinens.
v. 8. roce, tum) confestim. — 6 avouoc) Haec ultima dat et gravissima appellatio, praecedentium vim complexa: iniquus ile, ne- farius, exlex, et (pressiore Plauti Noniique vocabulo,) ilex. 3D LXX° aoErns, impius. Jes. M1, 4., xoat mareger yay a] doy a6 souaros avuré, xul év MVEVMATL Ova yerhéwv avehsr aoeBh. == Gr quem) sat diu grassatum, — 0 /#U0L0S, »*) Dominus) Dominus domi- norum. Ap. 49,16.— ra MVEVMALE td somarog auré, Spiritu oris sui) Ex hoe ore egreditur etiam rhomphaea. ibid. v.45. 24. — ™ Enupavele tig magsoias avré, apparitione adventus sui) Alibi ap- paritio, alibi adventus dicitur, v.4., eodem sensu: hic autem appa- ritio adventus ipso adventu prior est, vel certe prima ipsius adven- tus emicatio, uti EmUpa veces TIS nuéoas.
v. 9. &, cujus) Nefarii. Subjungit nunc Paulus descriptionem calamitatis uberiorem, hoc consilio, ut ex opposito consoletur Thes- salonicenses. v.43. — t& oatava, Satanae) Ut ad Deum se habet Christus, sic e contrario ad Satanam se habet antichristus, medius inter Satanam et perditos homines. — xa? onueloeg, et signis) Haec signa patrabuntur per pseudoprophetam, bestiae inservientem, et quidem etiam ante adscensum bestiae ex abysso. Ap. 45, 43.
v. 10. rio adndelag, veritatis) quae est in Christo Jesu. — &x édekavto, non receperunt) Hoc vel maxime fecerunt Judaei, Joh. 5, 43. Judacisque inprimis damnosus erit Nefarius ille. Huc pertinent, quae paulo ante in positionibus hinc inde de Judaeis adspersimus.
v. 44. mhavns, erroris) qui est in antichristo.
**) vy. 12. mavreg, omnes) Late ergo et diu et vehementer grassatur error ille.
v. 13. meg dé, nos vero) Solatium post praedictionem rerum tristium. Sic 2 Tim. 2, 49. Dices, Quid opus fuit jam tum solatio ad Thessalonicenses ? Resp. Jam tum agebatur mysterium iniquita- tis: et ex longe futuris aeque derivatur doctrina, atque ex dudum praeteritis. 4 Cor. 40, 4. 8s. — opethouer, debemus) c.4,3. — vmo xvois, a Domino) Christo. — stheto — an’ aoyng) Non ait, e&eAe- faro, sed, uno hoc loco, hac de re, e¢dero. Id effectum est per vo- cationis evangelicae successum ; et tamen additur, a principio, ie: ab aeterno, coll. 4 Joh. 4,4., quia decreto aeterno muniti assertique sunt eredentes: Eph. 4, 4.: contra atque ii, qui hominem peccati colunt. Ap. 13, 8. Conf. Deut. 7, 7. 40, 45. mQoéthEeto xv QLOg UMaS Kal éelegaro «rh. Ibid. c. 26, 18., FaraNA eihero O8 orpmsoov yeveodal d& avr@ Aaov negesovov. Decretum revera est ab aeterno, quam vere nativitas filii Dei ab acterno est: aliud tamen est decretum, aliud
*) Pleniorem lectionem 6 xvgeos inoss praefert Ed. 2., quam sequitur Vers. germ. E. B. **) sis co, wt] Omnibus itaque nervis id age, ut credas veritati. V. g.