v. 44. ob avigume ré Gee) Sie LXX pro Hebr. Vir Dei, Ke: propheta, internuncius Dei ad homines, a rebus terrenis remo- tus. — ratra gevye, haec fuge) Reassumit post parenthesin, quae dixerat v. 5. in fine. Itaque haec refertur ad v, 4. 5. nam utra- gue enumeratio apertum facit antitheton. quo pertinet fuge, sectare. — dvxaoovryny, justitiam) Haec cetera complectitur, primoque loco. ponitur iterum, 2 Tim. 2, 22. — EvorBEvay , ptetatem) Antitheton, abusus pietatis. v. 5. — TIS , ayanny, fidem, amorem) Opposita, mudia, lis. v. 4. — Umouovny, patientiam) qua perferuntur etiam blasphemiae. ibid. — moadryta, mansuetudinem) qua vineuntur su- spiciones malae. ibid.
v. 42. tov xadov ayova, bonum certamen) Antitheton, logo- machiae. v. 4. —- énthaBs, apprehende) ut quiddam, quod praesto est: ceteris relinque suas quaestiones. ibid. Metonymia consequentis, eum argumento a facili. adem locutio, v.49. Simile a stadio et brabeo. conf. 2 Tim. 4, 7. seq. — éxAndng nal wuokoynoag, vo- catus et confessus es) Correlata, vocatio divina et confessio fidelium. Utraque in baptismo fit. [Siquando promissum DEO feeisti; Ipse obnoxtum sibi te judicat. Eaque insignis est benevolentia. V. g.) — tiv xadnv ouoroylav) bonam illam confessionem. [de regno Christi, v. 43. V. g.] Sic quoque, v. seq. Sed differunt verba: confessus es, cum assensione testium : testatus est, non assentiente Pilato. — évomvov moka fagrvgwy, coram multis testibus) qui contra te, si deficeres, testaturi forent.
v. 43. magayyehho, denuncio) Vide, quantum munus evangelii praedicandi, 2 Tim. 4, 1.— 1& fwonovdvrog ra navea, vivificante
omnia) LXX, Neh. 9,6. Praesupponitur hic, quae ibidem comme- moratur, creatio omnium. Pars hymni exprimitur: hymnus totus in- nuitur. Dei virtus te quoque, 0 Timothee, in officio tuo animat et ad vitam aeternam resuscitabit. t& magrvorncavrtos, testante) Confessio Christi antmat omnes dhntessionas. Testari confessionem, erat Domini: conjiteri confessionem, Timothei. — éni novels me- Aare, super Pontio Pilato) Periocha temporis notissima. — tyr) illam, quam omnes christiani ab Ipso factam norunt, de regno. y. 45.
v. 14. tnv) hoc. — aonhov, avenidnaroy, labis eapertem ar- reprehensibilem) Masculina. — mwéyor, usque) Fideles in praxi sua proponebant sibi diem Christi, ut appropinquantem : nos _solemus nobis horam mortis proponere. — énepavelas, apparitionem) Saepe recurrit hoe verbum in 2 ad Tim. et Titum.
45. xasoorg idtocg, temporibus suis) Numerus pluralis obser- vandus, brevitatem temporum non valde coarctans. suis, quorum ratio, potestas, notitia et revelatio penes Ipsum est. sic, (cog, ¢. 2, 6. 2Tim. 4, 9. Tit. 4, 3. Reservatum divinum. — deikec, ostendet) Ostendi dicitur, quod jam ante erat. Deus ostendet: (Act. 3, 20.) eujus hic magnificentissimum subsequitur encomion, ipsam involvens Christi eloriam. nite Maxagvos nat uovog duvasng, beatus et solus dynasta) Duo praedicata. prius, addito item solus, tractatur v. 46. nam 10 (tanec ovog et axnoaros idem etymon habéut et tmmortalem dicunt. et inde ei debetur honor. alterum, tractatur mox, h. vy. et inde ei debetur robur acternum. Causa, cur in confessione. evangelil non debeant timeri homines potentes et mors ab eis intentata. Sic, potentia aeterna dicitur Rom. 4, 20. — rev Bauordevorrmy, tay KVOLEVOVTMY, regnantium , dominantium) spiritualiter et politice.
46. Movos, solus) Hoc solus commode hue dilatum est, quia adapt diter alia similis locutio in nullus, neque. — éywv) habens, eoque daturus nobis. — aPavaclay, immortalitatem) Adjectivum immortalis non exstat in N. T. sed ag%agrog, incorruptibilis. Ne- que adavarog aut ePavacia habent LXX. _Utrumque habet Sa- pientiae liber, qui semper graecus fuit. — que, lucem) Post vitam statim mentio ducis. — dmgdotrov)- inaccessam, creaturis; nisi qua- tenus et ab Ipso admittuntur, et ipse ad eas exit. — eran av- Sownwv, nemo hominun) Sie plane Exod. 33, 20. Quod hominibus negatur, Joh. 4, 48. 4 Joh. 4, ea id sanctis obtinget. Matth. 5, 8.. 4 Cor. 43, 42. 4 Joh. 3, 2. Ap. 22, 4.
v. 17. rote misolocg, divkibus} Multi divites Ephesi. Appendix
epistolae (Post scriptum) magni momenti. — yAnexévar, sperasse) Haee spes mala, tenacitatis nervus, fructum, quem Paulus mox ap- pellat, sufflaminans. — adnhornre, incerto) Ideo non sperandum in opibus, quia icertissimae sunt, in futurum. — éni ro ed, super
Deo) ’Eni habent Al. Aug. 6. Baerner. Clar. Colb. 7. pluresve. Sie expressius est antitheton ad illud, éni mAsts adnhornce. Spes, Deo innixa, firmitudinem habet. ‘vy habet lectio communis, quae subjungit, ra dsm TO Cavre, ex cap. 4, 40., xt videtur. nam To Gover non habent Al. Baern. Colb. 7. Rae. 2. Aeth. Lat. in ms.- Reutling. Gildas, Haimo. — mhecing, abunde) Alias nemo foret mlsouos, dives. — sig anodavouy, in fructum) Fructus est in dando, non in tenacitate. Otium abesse debet, ut ab homine, sic ab ejus facultatibus. Jac. 5, 2. 3.