— subjecti, de quo Psalmus agit, cum aetiologia prae- dieati. Introducitur: est enim primogenitus. — héyer* dicit) Conci- ‘8a oratio. Quum praedicta est introductio illa, datus est sermo: quum facta est, idem impletus est. dicit, DEUS, coll. v. 5. Itaque TO. aUTO , et, mox refertur ad filium. — xa? MQOTKUYNOATWOUY uvEW martes ayyehoe Dee, et adorent eum omnes angeli DEI) LXX, Deut. 32. ante versum 43. haec habent: e(goavOnre soavol ana QUEM, xul NEOGAVYNTATHWOAY aA’Tm@ navtEs ayyedor Ges. quae in textu Hebraico et in paraphrasi Chaldaica desiderantur. Millius hiatum, recurrente verbo 224m pridem admissum statuit. Inde sequitur apud Mosen, evgoavdnre EGvy wera TE has avers WIG "29 D713 (ubi a. post 17 ldsinev) quod Paulus Rom. 15, 40. item ad Messiae tempora refert. Moses, in Cantico praesertim, de Christo seripsit. Veruntamen Psalmus 47, 7. habet, moooxvrjoare are martes oi ayyehov avré. atque hunc Psalmum Paulus respicit. nam inscriptioni Psalmi apud LXX, r@ dafid, cre 4 7h avré xadicarac, id est, Davidis, quum terra in potestatem ejus redigitur, ut Oederus observavit, Primogeniti in orbem introductio h. |. respondet. | _ vy. 7. ngos, ad) ad angelos, indirecto sermone, conf. moos, ad, ec. 44, 48. not. Apostolus etiam versum 20. Psalmi 103. videtur in mente habuisse, qui proxime praecedit locum Ps. 104, 4. — Azyev dicit) DEUS, per prophetam. — 0 mou» — gioya) LXX, totidem literis Ps. 104, 4. ITvevmata spiritus et nugcs gioya ignis | flammam innuit non modo officium angelorum, sed ipsam eorum na- oturam, praestantem illam quidem, metaphora a rebus subtilissimis et. efficacissimis sumta, sed tamen majestate Filii longissime inferio- rem. Itaque rd movwiy faciens innuit, angelos esse creaturas jussu _ factas: at Filius est aeternus, v. 8. et creator, v.10. Subjectum, ayyehow angeli, et hevrsoyol ministri, cum articulo videlicet positum, habet antitheton v.8.9. Antitheton autem ré mocwy, faciens, crea- tionem angelorum innuentis, exstat v. 410.8. Patris esse hoc prae- dicatum existimo, coll. v. 8.
v. &. mo0¢ tov viov, ad Filium) directo sermone. Conf. 1006, ad, v.7. — 6 dedv0g — meroyes oz) Sic iterum plane LXX, Ps. 45, 7. 8. Thronus tuus, DEUS, in seculum seculi: virga aequitatis
virga regni tui. Dilewisti justitiam et odisti iniquitatem: propterea,
unxit te DEUS, DEUS tuus, oleo exsultationis prae participibus tuis. De Throno conf. Thren. 5, 19. [Regimen super omnia innut- tur. V. g.]) — 0 20g, Deus) Summam emphasin habet. vocandi casus.cum articulo. Apertam textui vim inferunt, qui Nominativum hoe loco statuunt, ut Artemonius Part. II. ce. 2. Thronus et Scep- trum junguntur: neque dixit Deus, Lro thronus tuus ; sed, firmabo thronum filii David. Ps. 89, 5. 30. 37. — aidivas evduryrog’ se- culum: aequitatis) Aeternitas et justitia, attributa valde conjuncta. Ps. 89,45. ubi expendantur verba wap et 715% Vide. etiam v. 3. Psalmi hujus 45., ubi expendatur p51.
y. 9. dia réco* propterea) Ex amore justitiae, quo Christus excellit, deducitur hie non tam unctio, quam muneris, ad quod unc- tus est, perennitas. Habet hic sermo quatuor partes: thronus — virga — dilexisti — propterea. ex his prima et quarta, secunda et tertia sunt parallelae, per yeaouor' illae enim deseribunt beatitudi- nem Regis; hae, virtutem ejus. —d 9e0¢, 6 Geog ax) Possis resolvere: