A Brighter Day Begins with His Word.

Bengel, Johann Albrecht, 1687-1752 • SECTION 365

398 | -Bebr. I, 9—14.

← Gnomon of the New Testament — Volume 2

Deus, qui Deus tuus est. coll. Ps. 43, 4. 67, 7. Sed Filius ipse. dicitur DEUS, uti versu praec. — éAavoy ayahscacewg) Oleum ex-

ultationis gaudiique perennis est Spiritus sanctus. — maga reg per-

oyes ox prae consortibus tuis) Hi consortes alicui. videri possint

Angeli. nam et angelis nomen deorum, filiorum Dei, stellarum ma-

tutinarum (quamvis longe tenuiore significatu) et Filio DEI nomen

Angeli (quamvis longe augustiore vi) dari solet. Ac revera Filius

DEI habet sodales angelos, Gen. 48, 2. Job. 33, 23. Ps. 68, 48.

4 Tim. 3, 16. Matth. 25, 34.: et videri potuerat angelos potius, — quam semen Abrahae assumturus fuisse, nisi alia oeconomia aliud postulavisset; c. 2, 16. ipsaque privatio illa, de qua ibidem v. 7. praesupponit commercium. Quid? ipse Psalmus 45. Christum allo- quitur ut Deum, hoc ipso hemistichio, et paulo ante ut “123 For- tem, quomodo rursum appellantur angeli, Ps. 103,20. Ergo angeli possint videri consortes Christi appellari, praesertim cum Paulus omnia Dicta hic allegata ad eminentiam Christi prae angelis referat. Veruntamen propria Christi cum hominibus necessitudo facit, ut so- dales ejus intelligamus homines. cap. 2, 44. seqq. Nam Sponsus consortes suos habet, ut Sponsa suas: Ps. 45, 45. eademque_com- paratio est ibid. v. 3. perpulcher es prae filiis HOMINUM.

v. 40. xa’, et) Haec particula testimonia connectit. — ov xat aoxas — 8x éxhelysor) Ps. 102, 26—28. LXX, xar’ aoxas Ou, xvole, THY yhv, et reliqua iisdem verbis. Innuitur tempus crea- tionis, cui opponitur finis mundi. quo ipso solvitur Artemonii Disser- tatio III. — ov, tu) idem ille, ad quem sermo dirigitur versu pracc.e — Kuore, Domine) Id LXX repetiere ex v. 23. ejusdem Psalmi. Praedicatur Christus etiam iis in loeis, ubi inprimis contenderent multi, de Patre esse sermonem. — yy, terram: sgavoi, coeli) Gra- datio. Nil obstat, quo minus sub coelis angeli innuantur, quemad- modum creatio hominis innuitur sub terra praetereunte.

v. 44. avrol, ipsi) terra et coelum. — anolé&vrue* peribunt) Idem verbum. Lue. 5, 37. Jac. 4, 44. 4 Petr. 4, 7. 2 Petr. 3, 6.

v. 12. adhakecg mutabis — ahaynoorrar’ mutabuntur) Multi, éhigecg, pro addaéecgo: sed in Hebraeo bis unum verbum est nbn, a LXX saepe per @ideoow, nunquam per édéoow expressum. *) — 0 auros) xin Idem, nunquam alius, sine ulla vetustate et immuta- tione. Vid. Hiller. Onom. pag. 74. 262. Sic 4.Sam. 2, 40. mim LXX Avros.

v. 13. d8, vero) Epitasis.

v. 44. mavres, omnes) quanquam in varios ordines variis nomi- nibus, etiam dominationem aliquam sonantibus, distincti. Eph. 4, 21. — hevrsoyixd — anogeddousva’ qui ministrant — qui mittuntur) Ministrant coram Deo: [laudationibus vacantes, V. g.] mittuntur, foras, ad homines. [DEI mandata exsecuturi de aliis rebus crea-

*) Notandum tamen, quod margo Ed. 2. (ab Ed. maj. abludens) lectioni adhakess non majus jam pretium constituit, quam lectioni éhiéses. ‘Con- gruit, quod in Vers. germ. legitur umwenden. Posteriores itaque Bengelii cogitationes non refutantur, sed conjirmantur ista crisi, quam exhibet cel. D, Ernesti, Bibl. th. T. VIL p. 6. Ceterwm idem Erudi- tus, l. ec. T. V. pag. 246. monet, et édiéees et ahhakecs in sermone graeco hebraizante idem esse, quod abolebis, ad nihilum rediges, Cons giderent, qui possunt, KE, B.

Public domain historical edition (1850); scan/OCR from Internet Archive.

Project Gutenberg source record →