tis, V. g.] Utrumque opponitur sessiont ad dextram. Conf. Luc.
4, 19. — ree wéddovrug xinoovouety’ eos, qui hereditatem capient)
i. e. electos, eosque vel credentes vel credituros. Suavis, periphra- . sis. — owryolar’ salutem) ex tot tantisque periculis.
CAPU T_ it.
v. 4. 47) Alibi utitur verbo cgetAeew debere: hic, det oportet. Illud dicit obligationem: hoc, urgens periculum. v. 3. Jam sermo vergit ad hortationem, per momenta capiti praecedenti respondentia, de Christo propheta, rege, sacerdote: propheta, dicitur enim, locu- tus est: rege, dicitur enim, thronus: sacerdote, dicitur enim, purifi- cationem fecit. et sic cap. 2. de propheta, mox v. 4. ss. de rege, coronasti: de sacerdote, ubique. Hortatio incipit in prima persona; deinde in secunda incrementum capit, ¢. 3, 14. — megeoooréowe, abundantius) Comparativus, proprie. v. seq. Constr. cum de opor- tet. — moooézerv, attendere) per obedientiam. coll. v. 2. not. — roi axeodetor’ tis, quae audita sunt) Ref. ad c. 4, 1. fin. et conf. infra y. 3. c. 5,14. Potiores sunt loquendi et audiendi, quam scribendi et legendi partes. — mrjnore magagdvamer) Aoristus 2. passivi, activa significatione, a dev fluo, et fundo. ne quando, inquit, prae- terfluamus, animo levissimo. conf. Gen. 49, 4. Respexit apostolus réo LXX, Prov. 3, 21. vié, wn waoag6vig, ne praeterlabaris, ne dimiseris ex oculis. ubi etiam v. 20. legitur, vpn éé6Un doom, activo sensu, et sic passim. Zosimus 1. 2., ) dwualwy agyy Unegouy xara Boayv paulatim defecit. Greg. iva wy éirnla ro poop yévyntar ta xuha “ai wn magagdvy. Metaphora hujus verbi fre- quens. Hesychius, wagagévaper, éEodcoFwpuer. Simili verbo ex- primitur poena socordium, éraéxyjoay, Sap. 4, 16. Verbum stat: homo socors praeterfluit. , . ;
v. 2. dv ayyéhwv* per angelos) Ava, per, proprie sumitur, uti v. seq. collatis Pauli verbis Gal. 3, 49. Alias non valeret argu- mentatio apostoli ab angelis ad Dominum. v. 5. Locutus ergo est DEUS Ex. 20,4. per angelos: [ita tamen, ut ipsa quoque DEI vow resonaret. c. 12,26. V.g.] in N. T. locutus est Deus per Dominum. — éyévero BeBaros’ factus est firmus) auctoritate ei per poenas violantium constituta. — 1&0) omnis, sine acceptione personarum. — nagafaorg xai maQaxon) Tlaga Bao transgressio, committendo mala: magexor inobedientia, omittendo bona. Metonymia abstracti, pro. transgrediente et inobediente, qui proprie mercedem accipit. Antitheton in concreto, nos, negligentes. v. 3. -Antitheton in ab- stracto, mooceyerv tog axsoGeiot, attendere tis, quae audita sunt. Ast habet accusativum cum infinitivo. Inde sententia: Mos (Sub- jectum) debemus attendere tis, quae audita sunt (Praedicatum.) Prae- dicatum hoc habet antithesin in abstracto. — éAa@ev" accepit) non modo in sanctione, sed etiam in exsecutione.
v. 5. mae mere expevscueda) quomodo nos effugiemus merce- dem justam et gravem? Sic cap. 12, 25. Illi non fugerunt: nos non effugiemus. — owrngtas) salutis , in orbe futuro, cum gloria conjunctae. v. 5. 10. nott. Salutis vocabulum , quod versu illo 410 repetitur, affine est nomini Jesu, quod resonat m Evangelio salutis. — aoyny, initium) Antea non erat praedicata salus tanta, tam augusto
400 HEBR. Il, 3—5.
interprete. — Aadetodar’ dici) a baptismo usque ad ascensionem. Act. 4,2.— dua ré& xvyis’ per Dominum) Augusta appellatio: coll. ce. 3, 4. ss. Ps. 110, 4. Non dicit h. 1. per dominum nostrum. nam. etiam angelorum dominum innuit, quem ipsi angeli Dominum appel- lant. Lue. 2, 14. Matth. 28, 6. [Continetur hac appellatione, quicquid c. 4. atqgue deinceps v. 7—410. memoratur. V. g.] Antitheton, per angelos. v.2. Conf. v. 5. seq. — uno tay axscavrwr) ab tis, qui ex ipso Domino coram audierant. Spectatores etiam illi fuerant et ministri, Luc. 4,\.2. sed auditum hoc loco memorat apostolus, con- venienter instituto suo. v. 4. 8. Respicit apostolus non solum in genere ad historiam evangelicam, sed etiam ad singularia capita, v. gr. de supplicatione in horto. ete. ¢.5,7.not. Ad ecclesias ex gentibus scribens Paulus multa solet de sua vocatione, deque fructibus labo- ris sui dicere: hic vero ad fratres ex circumcisione scribens, aposto- los potissimum citat longo tempore cum Domino versatos. conf. Act. 4,24. 40, 44. 43, 34. not. atque illos ipsos apostolos tantummodo gene- ratim citat, ut Hebraeos ad solum Dominum redigat. — eg nuag: in nos) Hoc denotat aetatem praesentem illam, — éfsParwOn* confir- mata est) non per poenas, sed per charismata. Resp. 6¢Savog firmus. Vv. 2. v. 4. ouventuaoruesvrog) Decompositum. Christi est, testari: DEL est, ouveneuagrugerv, testimonium superaddere. Idque fecit et in terris ambulante Christo, signis et prodigiis, et in coelum sublato, variis virtutibus. Act. 2, 22. 33. Id Testimonium totum agit de Domino Jesu Christo. Act. 2, 36. 40, 36. 42. Rom. 44, 40. 4 Cor. 42, 3. Phil. 2, 44. Si quis varias virtutes etiam ad Christum in terris ambulantem referre velit, non repugno. Me, ni fallor, induxit parallelismus notae sequentis. — moex/hacg, variis) Parallelum, me- eromorg distributionibus. coll. 4 Cor. 12, 44. — xara tny auré Pednowv’ secundum suam voluntatem) liberrime, uberrime, eclemen- tissime, non pro arbitrio accipientium: unde patet, donum esse plane supernaturale. auvrd, tpsius Dei. pun LXX dednoes.