v. 40. dvo, quapropter) Haec particula non est in Hebr. neque apud LXX.— xe00wydtoa) Verbum apud LXX perfrequens, sed alibi vix obvium. Eustathio 6yIo¢ (sive 6yn, imgenere, locus edi- tus; in specie, ripa:) maga vo eye, i. e. &&eyerv, eminere, promi- nere. notat ronimov éxavagnuc’ inde oydew et cydigw, de animo, concitor. mooowydtoa infensus fui eis, quo minus intrarent terram, cum vellent sero. Affinis phrasis, adversum incedere, Ley. 26,24. 28.
- *) xados, sicut] Apodosis est versu 42. Not. crit.
HEBR. Il, 10— 42. 413
— ti yéveg éxeivn) éxeivy, illi, hic habet vim removendi et alienandi *). Hebr. 7973 absolute, eadem vi. —:xai sina, et dixi) ngosoySvomov, taedium animae meae declaravi ore meo. Observa Gradationem subsequentem: primo taedium erga eos, qui peccabant, fecit, ut di- ceret: deinde ira, illo gravior, erga eos, qui non credebant, fecit, ut juraret. coll. v.47.s. Prima tentatio, Ex.47., mox causa fuit, propter quam Deus mgoowydoer, infensus fuit. Secuta est querela de errore cordis; ira et juramentum. Sic taedium et ira, querela et juramentum magis distinguuntur. — @uroi, ipsi) om in Hebr. iteratur magna vi. Accentus hic incipiunt hemistichium. Itaque non continetur sub éeimov dixi, sed sensus hic est: illi, me sibi infensum esse, sentiebant, avroi 62, iidem tamen nihilo magis vias meas cog- noscere voluerunt. Simile antitheton: ili, et ego. c. 8,9. coll. v. 40. Sic, at ili, Ps. 106,43. Conf. etiam Luc. 7, 5. Es. 53, 7. in Hebr. — &x éyvwouv, non cognoverunt) Haec est aneifeva, non credere. Guaoria peccatum describitur v.9., éneigacay tentaverunt. De utroque iterum v. 12.43., et v.47.s8. — tag odég us, vias meas) qua eos tanquam gregem meum volui ducere in requiem.
v.44. 0¢ a@puooa, ut juravi) Juramentum praecessit XL annos. — zi, si) Apodosis reticet aliquid per euphemiam, quod vim ipsius juramenti habet. «7 hic negat, ut 7 my affirmat c. 6,14. — eoe- hevoovrae, intraverint) per vias meas. — é tyv xatanavoly Me, in requiem meam) in terra promissa. Populus, oves; Ps. 95, 7.: harum bonum, mm reguies, Ps. 23, 2.
v.12. Bhéneré) Hoc verbum pendet a duo, quapropter: v. 7. neque apodosis non fert ro adedgoi, fratres. 1 Thess. 3,7. Idem verbum c¢. 42,25. Cordi non fidendum. Jer. 17,9. — muynore — angiac, ne — injidelitatis) Observa nexum. Christus est mesos, Jfide- lis, v.2.: ideo nos debemus esse megoi, fideles, erga illum, non in- fideles, ut patres adversus Mosen. v. 18.8. ¢. 4, 2.8. 6, 12. Pari mo- do fidem Dei et perfidiam hominum opponit Paulus Rom. 3, 2.8. 2 Tim. 2,13. — gue, futurum sit) Cura etiam in futurum porrigenda, ob periculi magnitudinem. Utitur futuro indicativi prae praesenti Sub- junctivi. — novyoa, malum) Populus e&musog, infidels, 37 mala natio, et infelix. conf. xaxovs xaxas Matth. 21,41. — é» TW) aTtO~ sivat, in discedendo) Antitheton, moocegyaimeda, adeamus: c. 4, 16, et Umosacews substantiae. mox v. 14. Conf. Jer. 6, 8., anos} 7 woyn ws ano o&. Tota haec apostoli periocha congruit cum Jer. 47, 5.6. EMIKATAPATOS 6 avdounos, cg rnv LAWIAA Eyer in avdownor, — xai ATIO KYPIOY AMOXTH * xagdla auTs — Bn Owerae Ocav EAoy To ATAQ A. — ono O88 Caiveos, a DEO vivo) Vita DEI fidem nostram efficacissime et praesentissime animat. Laudatur etiam Deus vivus, c.9,44. 40,34. 12, 22. Qui a Christo desciscit, a DEO desciscit. Cap. 3, 12—49. yeamos.
v.42 16. 43 47. 44 48.
.
*) At lectionem ravry utriusque Ed. margo pracfert, subsequente Vers. germ. Ergo hypothetica saltim est pronomins ens) explicatio ista, B. B..
ai4 HEBR. Ill, 13—46.
v.43. éavrds, vosmet ipsos) quisque se ipsum et alterum. tan- tum abest, ut alter alterum debeat instigare et exacerbare. — nus- oav, onuegov, diem, hodie) Conjugata. ce. 4, 7. — ayous #, donec) quamdiu. Non erit hoc hodie perpetuum. — TO). Relativum. ae xahsirac, vocatur) dum Psalmus ille auditur et legitur. — ta a7 oxdnovdy tig, ut ne obduretur quisguam) Id repetitur ex v. Si anaty, fraude) Resp. mhaveryrae errant. v.10. — t7¢ amagrias, peccati) anigta, auagria, infidelitas et peccatum, tantundem. Joh. 46,9. Neh.6,43. Ubi emsla et auagréa simul memorantur, diffe- runt ut species et genus, et injfidelitas tanquam_ praecipua species peccati habet aliquid tristius et funestius. Quod si vero peccatum solum ponitur, contrahitur genus euagr/a ad hance praecise speciem, nimirum. infidelitatem: quemadmodum emagria proprie est, ubi a scopo aberratur, quod quam maxime per anigian fit, gratia Dei neglecta. : Ry vote