v. 4. 0 da, hic autem) Christus. Articulus nota Subjecti, hoe loco etiam vi relativa praeditus, uti c. 7, 6. OQeog,' DEUS, prae-. dicatum. — 309, DEUS) absolute. Moses erat deus Aaronis; sed idem non erat DEUS absolute.
v. 5. xai, et) Altera ratio excellentiae Christi supra Mosen. — Soacnwy, famulus) Sic LXX, Num. 12, 7. Hoc innuit Mosis ex- cellentiam contra omnes prophetas alios: sed rursus Mosen inferio- rem dicit Christo Domino. — e/¢, in) Serviit, ut per eum testata fierent. — rtuv AadnOnoouevmy, eorum, quae dicenda forent) quae loquuturus esset Moses, (c. 9, 19.) de Christo maxime; et deinceps Christus ipse. In cap. 9,49. est parallelismus verbalis, qui tamen simul infert parem rationem, quae Moses pro tempore Num. 42. et locutus erat et locuturus. Miriam non de praeterito sollicitabat Mosis auctoritatem, sed in posterum volebat-sibi tantundem vindi- care, ob specimina quaedam practerita.
v. 6. yousog dé, Christus vero) Huic Moses cedit. Legatus, absente rege, valde conspicuus est: praesente rege, ad multitudinem recidit. Hic quoque subaudi: nesog ése jfidelis est. Filius fidem praestat in omnibus Patris sui iisdemque suis ipsius rebus. — énl, super) Hoc ént 59 super indicat eminentem ejus potestatem. é» in datur Mosi, v. 5. — avr&, ejus) DEI. c¢. 10, 24.— o¢) Haec lectio vetustissima. *) alii, §, ex alliteratione ad avré* quo pacto scriptu- rus erat Paulus, & 6 ofxog, quemadmodum Erasmus initio edidit. Dicitur enim, é ro mrvov, 7g 0 adedgos, Ov TO soma, wv ta Cv0- para, & 4 mAnyy, wv ra KdLa, OU 7 Yun, & 7 ointa. Non agitur
*) Consentit h. 1. Gnomon cwm Ed. 2, e¢ Vers. germ.; mutata crist Kd. maj. quae lectioni 3 palmam decreverat. EH. B.
412 . ' HEBR. Il, 6—10.
hic quaestio, Cwjus sit domus? nam id ipsum modo in avré eus memoratur: sed guae sit domus, diversa ab illa, cujus portio erat Moses. — éav, si) Eadem sententia v. 44. Sermo concisus. domus sumus, quum fiduciam habemus: domus erimus, si fiduciam retinebi- mus. Simillimus sermo Pauli Col. 1, 23. not. — ryv wagénoiar) Frequens vocabulum in hac epistola, wagénotu, c. 4,16. 10, 19. 35., et gimic, c. 6, 44. 18. 7, 19. 10, 23., item wiygopogia, umosances. magonotav fiduciam, ergaDEUM: xavynua gloriam, contra hostes. — xatracywmev, retineamus) Sic v. 14. ¢. 10, 23. Sic xoareiy, e..4,-44.°6, 48.
vy. 7. dv, quapropter) Exquisita illatio, nervusque totius loci hujus: Jesus est musog fidelis; vos ne sitis anegoe infideles. v. 2. 12. — *) héyer 10 amvedua vo cdyvov, dicit Spiritus’ sanctus) Sic c. 9, 8. 40,45. — onusoov — recoagaxorta éry. 010 mo0owyPioa — xal tima’ det —) Ps. 95, 7. ad fin. LXX, onueoov —. recoagaxorra fen uooowyovca —. To onmegov, hodie, Davidicum, opponitur diet illi, qui erat tempore Mosis. v. 8. — éav, si) Si vocem ejus audietis obedienter. Sub hac auditione continetur etiam auditio qua- liscunque. v. 416. c. 4, 2. Hujus hemistichii vis in Hebraeo jun- gitur cum antecedentibus, et inde in subsequentia redundat. — gwyng, vocem) quae plena gratiae, in his verbis propheticis, ob id ipsum audiendis.
v. 8. mMagantxoaoua — wetoaous, exacerbatione — tentatione) Versu 9., per yeaouor, primum tentatio tractatur, deinde eaacer- batio, Useoov ngoréegov éSoaidov, ut Franc. Junius loquitur, eandem figuram in hac epistola aliquoties observans. Utrumque respicit Historiam Ex. 17, 7., utpote primam. conf. infra, v. 16., egressi. _ Prima offensa caveri debet: nam. plures inde facillime nascuntur ; et prima gravissime solet exprobrari. — xara, secundum) id est, sicut in die. Ita textus Hebraicus. — é» rf} éggnum, in deserto) maximarum rerum theatro. 7
v. 9. &) scil. wevowoud. Attice, pro m. — éxeloaoay me’ ten- taverunt me) an possem, an vellem. —- of maréosg vuady, patres vestri) quorum durities cordis saepissime commemoratur. Adeo non valet auctoritas priscorum. — édoxiuacayv, probarunt) i. e. explo- rarunt. Non, approbarunt. Expendantur, quae sequuntur. — éfdov, viderunt) evidenter, sed sine profectu. — ro Zoya us, opera mea) gloriosissima, opis, partim etiam vindictae. — recoagaxovra érn, quadraginta annos) Hoc jungitur.cum nooowydvoa apud LXX, et’ in Hebr. et infra, v.47. Eodem tempore populus et 595 opus DEI vidit, et DEUM offensum habuit; donee mensuram implevit. Hic cum édov, viderunt, jungitur, eoque durum populi cor innuitur.