tur. Propositio est: Restat nobis requies. Haec v. 3—44. probatur hoe modo: In Psalmo memoratur requies: nec tamen ibi significatur I) requies DEI a creatione; haec enim fuit diu ante Mosis tempora. Ergo. Mosis temporibus exspectanda-erat alia requies: qua quidem iisdem temporibus plane exciderunt, qui audierant. nee tamen rursum hujus requiei titulum tuetur II) requies illa, quam nacti sunt per Jo- suam. nam postea demum cecinit Psaltes. Cecinit igitur III) de requie his omnibus requiei generibus recentiore, futura in coelo. — raiv Eoya ano xacaBolng xoous yerndevtoy) Genitivus absolutus, i.e. guanquam opera Creatoris inde a@ condito mundo facta et consummata erant.
v. 4. eionxe, dixit) DEUS, qui etiam versu 5. 7. loquitur. — é@douns) scil. jugoas. — zai xaténavoev o Geog év rH wed. Gen. 2, 2.
X, nal xurimavoe v7 rusog ch é8d0un and Navtmy THY foywv
uUTé, Ov Enoinok. requievit, se quasi recepit in suam aeternam tran- quillitatem. Notabile est, quod Moses dierum superiorum, sed non septimi finem scripsit. Hebr. ad opere suo. erat opus unum, multa opera complexum. Unum verbum xarénavoey Hebraicis mm12 et maw respondet opportunissima duorum locorum Ps. 95. et Gen. 2. consociatione. v.5. év rérq) in hoc, scil. Psalmi dicto. sic, éy ér¢gw, in alio. Cab; 68 2
v. 6. éwel ovv, quoniam ergo) DEUS non vult, requiem suam vacare. Luc. 44, 23. — ngoregor, prius) sub Mose. — evayyehtodev- zég) Rarus verbi usus de veteribus. nempe sermo est de promissione terrae Canaan; sed cum prospectu ad evangelium vitae aeternae.
v.7. nadev, rursum) Quis existimasset, tantam esse tamque so- lennem concionem in Psalmo 95. Magni faciamus verba DEI. Conf. c. 40, 8. not. — dgiver, definit) DEUS. — yuseav, diem) Hoe dedu- -citur ex eo, quod mox allegatur, orjueogov hodie. Vide quam pulere premat voculam 51 dies, et sic saepe singula verba ec. 2, 8.44.3. 7,44. 24. 8,43. 10,9. 12, 5.27. deem, contendendi ad requiem coe- lestem. vy. 8. — év, in) Sic c.4, 4. — roo&rov yodvor) tantum tem- pus, plus CCCC annorum a Mose et Josua ad Davidem, qui Psal- mum cecinit. — xadws nooslonrat, sicut ante dictum est) Remittit Apostolus auditores ad totum textum ex Psalmo supra repetitum.
v.8. ino&s) Josua. — ovx ev) Similis ratio argumentandi e. 7, 44. 8, 4.7. 41,415. — meol wdang nucgoas, de alio die) quo obser- vato, pateat aditus ad requiem item aliam.
weer: 0 wou, ergo) ideo, quia alio de die loquitur. — caSBareo-
Hos, sabbatismus) Commutatur vocabulum, pro zatanavoce, requies. conf. vy. seq. In tempore sunt sabbata multa; sed tum erit sabba- lismus, agitatio quietis una, perfecta, aeterna. Verbale emphaseos plenissimum, apud LXX int. non obvium. Non erit elementare sabbatum in coelo, sublato quippe terrestri labore; sed quies per- petua, quae tamen ipsa suas rursum habebit rationes diversas, pro vario statu sacerdotum et reliquae carnis beatae, proque ipsis tem- porum coelestium intervallis, quibus numeniae sabbatumque judai- cum respondebant. Es. 66, 24. 23. — r@ law ré& Ges, populo DEI) Absolute dixerat, populi, c. 2, 47., de reconciliatione agens: sed nunc, de aeterna requie agens, dicit, populo Dei, id est, Israéli Dei, ut Paulus loquitur Gal. 6,46. Israélitas igitur (quatenus ad Hebracos scribit,) eosque fideles, speciatim innuit.