audientes.) v.45. — muoenizoavar) exacerbarunt, Dominum, rixan- tes cum Mose. Ex. 47,2. — dva uwvoews, per Moysen) cujus ser- monibus auditis debuerant. credere.
_ v.47. av, quorum) Probat eventus. sic quoque v. 49. — ov ro nike émeoon év rH €onuw) Num.14,29. LXX, év rf éenum rav- rn meoeicar ta xoda vuwv. Semper haec appellatio 32 xwhe corpora mera et caduca, indignationem indicat. x@Ae, artus, proprie pedes apud Eustathium. Si XL anni in dies resolvantur, et in sin- gulos dies aequalis morientium conferatur numerus, quilibet dies ha- buit XL virorum mortes.. Magna causa Psalmi XC!
v.19. &x jdur7jPynoar, non potuerunt) quamvis postea voluerant.
- y.4. DoSnIauev, timeamus) Ubi multi cecidere, causa timoris est. — xarahemouevng émayyeliag) quum relicta et reservata est nobis, postquam alii eam neglexere, promissio. Idem verbum eo- dem sensu Rom. 44,4. Affine verbum, amodelnerae relinquitur, superest, v. 6.9. c.10, 26. Hoc, admonitioni intextum, propositio est, quae probatur v.3. Plurimum est, in hac epistola, verbum inuyyéhhowat, promitto, et nomen énayyedla , promissio. Hoc ca- pite sermo est de requie vitae aeternae. adhuc enim est hodie, quum, si duritici cordis indulgemus, cadendi periculum manet. Ho- die, bene collocatum, desinit in requiem. Reguies est id, quod, se- ‘mel impetratum, non iterum amittitur. Nos nunc (coll. ¢. 2, 5. not.) urgemur plus ultra. Praegustus in hac vita non negatur: negatur plena quies. Omnes praegustus quiets plane sunt tenues, collati ad superna. — doxy tig, videatur quispiam) Kuphemia. Quilibet ita currat, ut sine specie contrarii dici possit: Hic currit. Conju- gata sunt, doxeiv, h. 1. vnodecypa, exemplum, v.414., et évdtinvu- afar, ostenderc, c.6,14.: déixw, practer. medii, dédoxa, inde doxéw, et ipsa noémata congruunt. nam qui studium ostendit, non videtur remanere:, qui remanere videtur, exemplum est contumaciae. — vsé- onxevar, defecisse) Idem verbum ec. 12, 45. Exempla, ¢. 42, 47. Num. 44, 40. Luc. 13,25. LXX, vcegetv wovjoar ro naoya. Num. 9, AB. Useoeiv, Platoni, Gorgia meunte, est post festum venire.
v.2. yao, etenim) Ref. ad goByPaipuer, timeamus. — evnyye- Avouévor, evangelio imbuti) Hoc nobis dictum censeamus inprimis, qui Evangelict appellamur. v. 6. — nxanevor, etiam ili) Illus vete- ribus nunciata erat promissio terrae Canaan. v. 6. — Bx WpEAnoer, non, profuit) Melworg, contra ea maximam cepere noxam non cre- dentes. Subaudi quoque: nec nobis proderit, sine fide. — “7, ovy- xexoapevos, non admistus) Verbum miscetur et insinuatur penitus animae credenti: et ubi miscetur, viam suam exserit mirifice, ut po-
tus salutaris, et quidvis eo efficacius. v. 42.8. — ty misec) fider. Dativus. — roig ax’ouov) quod attinet ad eos, qui audierunt.
conf. Rom. 4, 12. not. His opponuntur of misevoavres, qui credide- runt. Vv. Seq.
y.3. yoo) Hoc ref. ad illud, relicta promissione. V. 1. — xa- Gus, sicut) Sola infidelitas remoratur. — xairov, quamvis) Prota- sis: quamvis opera ab initio mundi facta sunt. Apodosis: tamen dixit, Juravi, Sed quia apodosis in textu praccedit, tamen retice-