v.40. yo, enim) Versus 9. probatur: Qui ingressus est, in re- quiem DEI, quiescit a suis operibus. atqui populus DEI nondum requiescit. Ergo nondum est ingressus. Restat, ut ingrediatur. — ano trav éoywv avrs) ab operibus suis, etiam bonis, tempori ope-
vis faciendi convenientibus. Labor ante quietem. Idque futurum ~ fuit sine dubio etiam in paradiso. Gen. 2,45. — woneg, sicut) DEL opus et quies est archetypon illud, ad quod nos conformari debemus.
v.44. éxelynyv, illam) faturam, magnam. — év r@ avre) eodem, ac veteres illi. — vnodelyuace, exemplo) Idem verbum, c. 8, 5. 9, 23. Qui per infidelitatem cadit, exemplo est aliis, qui inde di- cunt: Ecce, 6 dsiva, ille, pariter cecidit. — méon) ruat, anima, non modo corpore. c. 3, 17- Moses praescindit ab animarum ruina, quum stragem populi in eremo recenset.
v. 12. Cov yoo, vivens enim) Efficacia verbi DEI, et omni- scientia ipsius DEI describitur, ut salutaris iis, quorum fidei verbum DEI contemperatur; terribilis autem, contumacibus. conf. 2 Cor. 2, 15. — 6 Acyog 1& 028) sermo DEI praedicatus, v. 2., et evange- licus, ibid..et cum comminatione conjunctus, v. 5. Nam Christus, verbum hypostaticum, non dicitur esse gladius, sed habere gladium: (conf. Jos. 5, 13.: quem locum hie locus, Josuam respiciens, v. &., simul respicere videtur:) neque xgerexog, judicialis, sed xourye, Judex, appellatur. Appellatio gladii, Deo tributa Deut. 33, 29., convenit cantico, non ordinario orationis epistolicae stilo. — roMw- e009) secantior. — duxvéuevog ayou megan's, pertingens usque ad divisionem) Parallelum mox, xourlxos, judicialis. — wuyng ré zal meevtuarog, animae jucta ac spiritus) Patet hinc, animam et spiritum non esse synonyma: sed spiritus est in anima. Homo se- cundum suam naturam spectatus, constat anima et corpore, Matth. 40, 28.: sed ut operationem verbi DEI in se “habet, constat spiritu, aninia et corpore. aguol xal mvehoi, juncturae et medullae, dicuntur synecdochice partes intimae et recessus in spiritu, anima et corpore hominis. Animam format Moses, Spiritum Christus: 2 Cor. 3, 6. corpus trabit anima, utrumque spiritus. 4 Thess. 5,23. Spiritus per efficaciam verbi DEI dividitur ab anima, quum ille DEO asseritur ; haec sibi relinquitur, quatenus spiritum aut non assequitur, aut non sequitur. Atque ut juncturae non solum a medullis dividuntur, sed ipsae juncturae in suas partes, medullae in suas partes dividuntur ; neque intentiones solum a cogitationibus, sed ipsae intentiones, ipsae cogitationes dijudicantur: sic non solum anima a spiritu, sed quast pars spiritus a parte spiritus, pars animae a parte animac dividi- tur. Luc. 2, 35. Separatur etiam caro et spiritus. 4 Petr. 4, 6. not. — evFvunsewv nai évvovory, intentionum et cogitationum) A parti- bus majoribus, ut sunt anima et spiritus, et minoribus, ut sunt juneturae et medullae, venit ad facultates. évdvuNoLS , intentio , in- volvit affectum; sequitur, per gradationem, éyvove cogitatio, quae dicit simplicius, prius et interius quiddam. utrumque aut bona aut mala alit. @upos, & Iva, OQUa vO0S & VE, KLVEMAL, f
y. 43. xriovg, creatura) Sermo plane universalis. mox mavre omnia. — évaineov aves, in conspectu ejus) jus, DEI v. 42. Fa- cilis erit analysis dicti, si utraque ejus pars recto casu proferatur : Deus est, cujus verbum est vivum; Deus est, coram quo nulla crea- tura non apparet. Sic cap. 11, 25. casus rectus ii Xe fide, pa-
Te II.