A Brighter Day Begins with His Word.

Bengel, Johann Albrecht, 1687-1752 • SECTION 406

446 Hebr. X, 8 — 15.

← Gnomon of the New Testament — Volume 2

v.16. avrn, hoc) Vid. c. 8,40. 12.

v.48. apeoug, remisssio) Ea patet ex v. 47.,

y. 49. gyovrec, habentes) Adliortatio ducitur ex iis, quae ad cap. 5, 4. tractata sunt, ab anakephaleosi initium sumens — étoodov — isoea uéyar, introitum — sacerdotem magnum) v.24. De sacerdote magno egit apostolus a cap. 5, 4.5.; de introitu a cap. 9, 4. 42. Nune, per yeaouar, de introitu h. v. et de sacerdote magno, v. 24.; ineunte adhortatione, mentionem facit. Eadem et sententia et figu- ra, ¢.6, 20., coll. capp. seqq. :

vy. 20. yv) scil. sZoodov. nam sequitur, oduy, quasi synonymon. Non tamen sunt synohyma simpliciter, sed quatenus 7 odo¢, via, pertingit ad metam. PER velum. — évexaivioev, initiavit) Idem yerbum ec. 9,48. Hoc verbo innuitur, ea via, qua Christus iit, no- strum esse sequi. — ngdogaroy) Saepe LXX hoe verbo utuntur. Hoéogaroy dicitur proprie recens mactatum. — neoogatoy xai Caioav, recentem et viventem) Via recens per sanguinem effusum et mortem Christi munita, atque vivens est. Opponitur vetert et ex- animo. Per prosopopociam vita adscribitur viae, ex ipsa vita Chri- sti, qui est Via. Denotat vigorem Novi Testamenti, ut spes viva: e contrario sunt opera mortua. Est quasi Oxymoron, quod m000- parog (recens mactatus) et vivens conjunguntur. Quum primum Christus per momentum mortis transierat, praesto fuit mera virtus

et vita. — tis oagxos aves, carnem suam) quae item scissa est, ut velum... i

v.21. fegea wéyav, sacerdotem magnum) c.7. — éme roy olxov r& Oe&, super domum DET) ¢. 3.6. —-¥, 22. mocorpyaueda, accedamus) via illa. — adyPuig) quod (cor) veritatem penitus imbiberit. v. 26. — uisemg, fider) Accedit

spes, amor. vy. 23.24. Haec tria manent. Fides et Spes saepe ean- dem habent rationem: quare et hic arcte conjunguntur, et in sequen- tibus periochis coalescunt. ¢. 14,1. [42,48. 13, 4-] ete. — é¢davreo- pévoe, aspersi) Sic c. 412, 24. 9,413.49. 24. 1 Petr. 4, 2. — tag xag~ dies, corda) Et corda et corpus v.23. mundantur. Non necesse est xare subaudire. nam ut dicitur, dudacxw cov viov, sie, dedao- nomar tov vier, filium docendum curo, et sic, Gavrilouar tiY xx0- diav, Adouur TO Goma. — anc, a) Sermo concisus: adspersi et li- berati a conscientia mala. — ouverdioemg, conscientia) ¢. 9, 9. not,

Vv. 23.-xai Aeheuevov, et loti) Singula verba et singula participia cohaerent versu 22—24., et cola dirimit particula wai et. Per yrao- nov vero ponitur verbum, participium; participium, verbum ;_ verbum, participium. — 10 owpa, corpore) Alludit ad lotiones leviticas: nec tamen dicit carne, sed corpore, quo per synecdochen tota homims substantia denotatur. Corpus etiam peccato antea fuerat inquinatum, sed abluitur, ut idoneum sit, exemplo sancti corporis Christi, v. 10., ad oblationem. Rom. 42,4. 4 Cor. 6, 13. 20. — Udare xatoow, aqua munda) Ez. 36,25. Joh. 419,34. 4 Cor. 6, 41. Tit. 5, 5. 4 Joh. 5, 6. ~

Ai8 HEBR. X, 23 —28.

*) rv cuodoytay, confessionem) In baptismo confessio suscepta est: ea retinenda est.

v.24. xaravowmer, attendamus) Sic, exvoxonésvreg, inspicien- tes. c. 42,15. — 8) ad. — magokvouoy ayanng, provocationem amoris) cui contraria provocatio odil.

v.25. TH Emeovvaywynv éavtoy, nostram ipsorum episynago- gam) "Entauvaywyny versio neograeca interpretatur ouyvoovvakey. Sed alludit apostolus ad synagogam judaicam, praepositione éz sig- nificatum vocabuli nonnihil immutante. Sensus est: non modo debe- tis synagogam frequentare, ut Judaei, quod libentins facitis, sed etiam episynagogam, ut Christiani. neque tamen innuitur praecise aggregatio in unum locum; aut aggregatio ad unam fidem: sed, me- dio sensu, congregatio mutua per amorem et communicatio publica et privata officiorum Christianorum, qua frater fratri se non subdu- cit, sed alter alterum acuit et ab altero acuitur. Nam etiam spiri- tualis calor et ardor separat heterogenea, et congregat homogenea. Sic satisfit et ordini sermonis, quo secundum fidem erga DEUM, amor erga sanctos commendatur; et verbali éxvovrvaywyyy, ejusque singulari numero; et pronomini, quod est éevrwy, nostram ipsorum, non nostram; et querelae, sicut mos est quibusdam, et antitheto, hortantes. — teolv, quibusdam) Judaeos fortasse timentibus. — magaxadévees, hortantes) Vis hortandi, quae requiritur, includit ar- dorem cujusque proprium. — zai roogtw waddov, et tanto magis) Hoc pertinet ad totam adhortationem a vy. 22. coll. v.37. — Pdenece, videtis) ex signis temporum, et ex ipso sacrificio pro peccatis con- summato. v. 13. — r7v jugar, diem) diem Christi. Post adventum Christi in carne per to¢ aetates mundi exspectatum, illico appropin- quans censetur adventus gloriosus. conf. v. 27.30.35. seqq.

Public domain historical edition (1850); scan/OCR from Internet Archive.

Project Gutenberg source record →