v. 8.8. avaregov héyov — tate EionKEr, superius dicens — tune dizit) Urget Paulus ordinem verborum Psalmi, innixum particulae tN zrére tunc, ostendens, eam cadere super illud ipsum tempus, quum propheta Psalmum per Messiae personam cecinit, et super il- lum ipsum temporis articulum, quum sub verba illa, Svolay wri. sacrificium etc. avecegov, superius in Psalmo illo posita, nasceban- tur haec verba, idou 7jxmw, ecce veni. Itaque 18 est valde demonstra- tivum praesentis (conf. 18% tore, Ps. 69, 5.) cum antitheto yerum; ex quo nowrov xai devregov, primum et secundum sapientia apo- stolica infert. conf. wera, post, c. 7,28. not. I Hic terminus esto. Ponit etiam Paulus primo verbum LXX yirale éitov, deinde' signifi- cantius, efonxev. Unde patet, Aeywy, dicens, esse imperfecti tem- poris. Wide autem, quanta Psalmorum sit auctoritas. Jusjurandum Jehovae factum est eo ipso tempore, quum Psalmus 110. factus est. Hebr. 7, 28. not. Invitatio solennis ad populum facta est, quum
dic cur hic? Dei voluntatem tune quoque perficis? ex quo tempore ? et quibus modis? V. g. P
‘
Psalmus 95. factus est. c. 4,7. Declaratio Filii facta est, quum Psal- mus 2. factus est. Act. 43,33. not. Sic Messias DEO, se facturum esse voluntatem ejus, promisit tum, quum Psalmus 40. factus est. Hoece chirographon, quod David administrabat, opponitur legi per Mosen scriptae..v. 8. fin. Quare Christus semper, potissimum autem
Jineunte passione, ad scripturas summa vi provocavit. — xara tov vouov, secundum legem) Nervus, quo id ipsum, quod vy. 4. dicitur, ex Psalmo probatur. ~
v. 9. fvu) Potens particula: ut continuo statuat secundum. — snon, statuat) summa auctoritate, suo quasi chirographo. Ab tgnue, sao est, ¢.9,8., eadem notione.
v.40. év @ Gdnuare) in qua voluntate DEI, per Christum ejusque sacrificium facta et exsaturata. Nonne haee Satisfactio dici meretur ? — yycaouévoe, sanctificati) Idem verbum vy. 44. 29. 15, 42. 2,44. — owmuutos, corporis) v. 5.
*) v.42. érog) Sic «5,3. Alii avrog, facili alliteratione**). pilav, unam) Antitheton, ecasdem saepe. v.41. — &¢ TO denjvenés, in perpetuum) Oblatio Christi, semel peracta, in aeternum una et sola manebit: non alia superveniet. — éxa@coer, consedit) Antithe- ton, &>nxe, stetit. v.44. Cum Sessione ad Dextram DEI non consi- stit missaticum sacrificium. nam Christi sacrificium, in Missa neque continuatur neque reiteratur. Apostolus non modo identitatem, sed To anak semel urget de sacrificio Christi, in antitheto ad sacrificia levitica saepe oblata, quamvis eadem essent. Sacrificium, quod sae- pe iteratur, quamvis idem sit, non satisfacit DEO. Christi non so- lum est corpus unum, sed una etiam oblatio, eaque inseparabilis a passione. c. 9,26. Posterior quaeque oblatio declarat, priorem esse nullam: prior quaeque declarat, posteriorem esse supervacuam. ¢. 40, 2. 18.
v. 43. exdeyouevos, exspectans) Hoe verbo non negatur scientia Domini exaltati, Ap.4, 4. coll. Mare. 43,32. sed subordinatio ejus erga Patrem innuitwr. Act. 3,20. Sedens et quietus easpectat. — oi éy900i aves, hostes sui) quorum robur in peccato situm.
v. 14. ule yao moosgoga, una enim oblatione) An potius le- gendum, uia yag ngoogoga, una enim obdlatio ***), Nam in ab- stracto incedit oratio etiam v.44. et cum ipso verbo redecSv, con- summare, quod hic apodosin sustinet, incessit c. 7, 19. 9,9. 40, 4. — yao, enim) Refertur aetiologia ad v. 42. — rée¢ aylaloutvec, eos gui sanctificabantur) Participium imperfecti temporis. Nam haec sanctificatio peracta est in ipso actu sacrificii. v. 40.
v.45. xai) etiam. Accedit, non testimonium ad rationes.. nam etiam praecessere testimonia: sed uagruedy ad waorugsvrag. Posue- rat Paulus, de sacerdotio Christi, testimonium Patris, ¢.5,40., et Filii, ¢. 10, 5., nune etiam Spiritus sancti, eandem ubique conclusio- nem inferens. v.48. Respice Conspectum epistolac. Repetitque mox
*) V. 41. was — cegeds, omnis sacerdos] archisacerdos praecipue quili- bet. V. g. **) Atque avros praetulerat quidem Ed. maj.: sed Gnomoni et marge Ed. 2. respondet, et Vers. germ. E. B. é ##*) Lectionem hane, per marginem utriusque Ed. in aequilibrio positam, pracfert Versio germ., Gnomonis rationes persecute. E. B,
HEBR. X, 15 — 25. a47
in admonitione hunc respectum ad 8. Trinitatem, v. 29. not. — mere’, post) Verbum gyoly inguit absorbetur in inciso, A¢yee Kv@vog, dicit Dominus. v. seq. Ostendit autem hoc wera post, Novi Testamenti esse remissionem peccatorum. Ideo intermedia verba Jeremiae hic non repetuntur. Locus Jer. citatur Hebr. 8. ob ro xaerny, et cap. 40. ob ageowy. congruit appellatio Spiritus gratiae. v.29.