A Brighter Day Begins with His Word.

Bengel, Johann Albrecht, 1687-1752 • SECTION 412

454 Hebr. Xi, 6—41.

← Gnomon of the New Testament — Volume 2

Futura mercedis redditio innuitur. Merces est, Ipse, qui exquiritur. CUM DEO, inquit Moses, et communionem innuit.

v. 7. yonuarcodeic) divino admonitu. Revelatio prophetica fidem non_tollit. v. 20.88. — meg?) de diluvio venturo. Constr. eum par- ticipio antecedente. — evdafndels, timens) Idem participium, Act. 23,40. Mundus contra, non credens, non cepit timorem, neque cau- tionem ullam adhibuit poenitentiae aut perfugii. contempsit, risit se- cure. — xtfwrov, arcam) Articuli praetermissio convenit paradoxae

aedificationi illi. — de’ 49) per quam, fidem. v. 4. — xuréxguve) 5 . . . . * ‘ # . 1? condemnavit, insigni testimonio. — rov x0ouov, mundum) qui Noachi . ° °°: ~ ‘ , . *,° dissimillimus erat. — rij¢ xata misev Ouxacooveng, justitiae, quae

secundum fidem est) Sic Paulus Rom. 4, 47. xaca pari modo posi- tum, Tit. 4, 4. Noe px wr avdownog dixarog vir justus, Gen. 6, 9. duxavoovrng xnové, justitiae praeco. 2 Petr. 2,5. — xAnoove- pos, heres) in successione patriarcharum, ex quibus semper erat aliquis caput credentium promissioni, eorumque propagator. Appo- situm h. 1. eoque frequens vocabulum, v. 8.9. perinde ut éxayyehia, promissio. v. 9. 44. 43. 47. 33. 39.

v. 8. aBoaau, Abraham) Rom. 4, 4.416. 88. — unyjusoev é&el- Geiv, wai eEGAGe, obediit, ut exiret, et exiit) Gradatio, coll. 2 Cor. 8. v. 40. fin. et v. 44. — &mwedde) Aptum rebus futuris verbum. Sic v. 20. coll. v. 4. — wy émegauevos, nesciens) Conf. Act. 7, 3. fin.

v. 9. magaxnoev) advena concessit. v. 13. not. — tig émuy- yehiacg, promissionis) Promissa erat statim Gen. 42, 7. — év oxn- vaig, in tabernaculis) Gen. 42, 8. Tentoriis utuntur maoovxos, ad- venae. Antitheton, modeg urbs. v. 140. — mera, cum) Idem victus, ejusdem fidei indicium. Constr. cum magwxnoev, advena fuit. — xal iaxw8, et Jacob) Hic XV annis natus ante obitum Abrahae. — rav ovyxinoovouwy, coheredibus) Alias filii non dicuntur pa- rentum coheredes, sed heredes. Non Abrahamo Isaacus, non Isaaco Jacob in acceptis retulit hereditatem, sed singuli_ ab ipso DEO ac- ceperunt. Locutio haec, heredes promissionis, éngruys THY énay- yehing, adeptus est promissionem, cap. 6, 17. 12. 45., dicitur de ipsa re promissa: at utraque, in hoe cap. 41, v. 9. 33. coheredi- bus promissionis, et émérvyor énayyedtay (sine articulo ray,) obti- nuere promissiones, itemque, v. 47., 6 Tag émayyedlag avadesame- vos, Yui promissiones susceperat, de promissione rei futurae dicitur ; et ipsam rem promissam, in hoc eodem potissimum capite, creden- tes dicuntur AauBaverv, xouilerOac, accipere, reportare. v. 43. 39. Differentia locutionum diverso capitis 6. et 44. scopo congruit. namque capite 6. laudatur ipsa veterum conditio, et in exemplam

roponitur: sed capite 44. conditio fidelium N. T. prae illa ce- ebratur.

v. 40. reg Seuellec, Jundamenta) quibus tentoria carebant. De his fundamentis vide in Ap. 24, 144. — moduv, urbem) quae non dimovetur. v.46. — 7¢, cujus) quae digna DEO conditore. — reyvitns xal déucsoyos, artifex et conditor) Synonyma innuunt, to- tam urbem plane ab hoc uno esse conditore. is eam non solum fecit, sed etiam invenit.

_ ve Ad. wel wvrn) etiam ipsa: vas infirmius. —_ OMEOMATOS, se- minis) a marito sene profecti. — mage xavoov ndixias, praeter

tempus aetatis) Similis locus Pauli Rom. 4,19. — muesov aynjoaro,

Public domain historical edition (1850); scan/OCR from Internet Archive.

Project Gutenberg source record →