citatis divinae. v.5. Saepe ro avrog spontaneum quiddam innuit: unde congruit, in opposito, ro Psdndeig, v. 418.
VAG. Exasos, unusquisque) Antitheton, adéva, neminem. v. 13. — tnd, a) Concupiscentia est pellex; homo ipse, quasi vir. — idiag, sua) Causam igitur peccati debemus in nobis quaerere, non extra nos. Ne ea quidem, quae diabolus injicit, periculum faces- sunt, antequam fiant “va nostra. Propriam quisque concupiscen- tiam habet, ex ingenio, temperamento, more, swo. — e€slnxouevos, abstractus) initio tentationis, ex veritate et virtute trahentis. Passi- vum. — Jdshea€ouerog, illectus) ulteriore progressu, illecebram ad malum admittens. Medium.
v. 45. ovikaBioa, cum conceperit) peccatum, ex hominis vo- luntate. — apagtiav, peccatum) peccati actum. Non ideo concu- piscentia ipsa non est peccatum. Qui hominem gignit, homo est. — anorehecGeion, consummatum) adultum robur nactum. id quod ce- leriter fit. — 9avaroy, mortem) Peccatum morte gravidum nas- eitur.
v. 46. «yi whavacde, nolite errare) Summus error est, non bona, sed mala accepta referre Deo. ab hoe errore deducere, est amoris. Fidelis admonitio. coll. c. 5, 49. My) ovv Al. Lat. Con- stat vel hoc exemplo, consensioni Al. Lat. nullis aliis testibus fir- matae me non nimium tribuere, quod hance varietatem in margine textus indicare nolui.
v.47. 1éoa, omne) Nexus sermonis patet, siita resolvas: doove, datio, quae omnis est bona: dweyua, donum, quod omne est per- fectum ete. bona tantummodo et perfecta, nulla mala, superne sunt. bona et perfectum in inciso est praedicatum: datio et donum sub- jectum: omnis et omne, si sensum spectes, pertinet ad subjectum. conf. omne, v.2.not. — doorg, datio) Datio bona, in antitheto ad peccatum, denotat ea, quae initio et indies conducunt ad justitiam et pietatem: donum perfectum, in antitheto ad consummatum et mortem, denotat ea, quae pertinent ad consummationem et vitam
beatam. conf. 2 Petr.1,3. — avwdev ésu xataPatvor) est id, quod . ? A desursum descendit. conf. descendens. ¢. 3, 15. — ano, a) nempe - ‘ a ~ ‘ a Patre luminum. Declaratur ro superne. — té mareog THY gw-
tov, Patre luminum) Patris appellatio congruens huic loco. sequi- tur amext’noev. Ipse Patris et matris loco est. Est Pater luminum etiam spiritualium in regno gratiae et gloriae. Ergo multo magis Ipse Lux est. 1 Joh. 1, 5- Lucis mentione statim, ut solet, subjun- gitur mentio vitae, ex regeneratione. v. 18. — mag @ 8x eve Tr ot— oakhayy 7 TOONS anooxtaoua, apud quem non est transmutato, aut vicissitudinis obumbratio) ITagaAdayy dicit mutationem in in- tellectu; (vid. LXX, 2 Reg. 9, 20.) coon mutationem voluntatis. In utroque vocabulo est metaphora a stellis , huic loco, ubi luminum mentio fit, aptissima. magaddayn et roomy est in natura, (vid. reo- mag, Job. 38, 33.) quae habet quotidianam vicissitudinem diei et noc- tis, et longiores’modo dies modo noctes: in Deo nil tale est. Ipse est Lux mera. wagaddayy et roomy, si qua accidit, penes nos est, non penes Patrem luminum. amooxiaoua interdum dicit omotoma. sic enim Hesychius interpretatur. unde Gregorius Naz. ro rijg adn- Gelag woalua xai anoox/aoua tanquam synonyma ponit: et apud Tullium, Budaeo observante, adumbratio rei opponitur perfection