enim provinciae Romanae, in quas mittebat Petrus. Obsequium de- trectabant zelotae Judaici. — vmegezyovre, supereminenti) Gallis, , Souverain. —
v. 14. eyaGorouy, beneficorum) Valde frequens verbum in hac epistola. © }
vy. 15. gyudy, obturare) ad silentium redigere. — dyvaciar, ignorationem) v. gr. de Christianorum probitate. Hoc verbo conti- netur ratio, cur Christiani debeant misericordiam ethnicis.
v. 1G. we gkevSeoor, tanquam liberi) citra malitiam. Hoe pen- det a v. 43. De libertate conf. v. 9.:— naxiug) matlitiae, vitii servilis.
v. 47. novrag, omnes) quibus honos debetur. Rom. 13, 7. — ryunouré, honorate) Alieniores civiliter tractandi; fratres, familiari- ter. Hune aoristum sequitur triplex praesens. Rex ita honorandus est, ut non laedatur amor fraternitatis, et Dei timor. —- r7j» adel- gornrd, fraternitatem) Abstractum. ¢. 5, 9. Fratres diligendi, quia fratres. —- to» Oeov, Dewm) LXX, Prov. 24, 21., pope tov SéEov vid nai Baorléa. — tov Baorlea, regem) V. 13. — temare, hono- rate) etiam re, non modo affectu.
vy. 18. of ocxéras, servi) His, non heris, quorum plerique ethni- ci erant, officia praescribit. — Unotracccuevor, subjecti) Participium, pro imperativo , pendens ab Umotaynté, Vv. 413. Unde imperativi forma per zeugma repeti debet. Sic quoque ¢. 3, 14- — & movor, non solum) Aequitas facilius impetrat obedientiam, quam asperitas. — ayators, bonis) nil mali inferentibus. — émesexéouv, aequis) er- rata ignoscentibus. — oxolvorg, pravis) tristitias, colaphos, convicia sine causa intentantibus.
y. 19. yaoeg, gratia) apud Deum, v. 20. — dia ouveldnory Gee, propter conscientiam Dei) propter conscientiam animi, bona et Deo placita, etiamsi nulli homini placeant, (expendatur mox “Ae0¢,) facientis. [Justus quum benefaciendo non probatur hominibus, neque
. ste s
assensum, subsidium gratwe anu significationem vel ante vel post acquirit, immo vero contraria quaevis eaperitur ; doloribus haut exi- guis potest afici. Quodsi DEUM conscientia propitium habuertt, mera duicedo restat. V. g.] — adixwco, injuste) i. e. patiens ea, quae injuste inferuntur. Dom LXX, adixwg. Prov. 4, 44. 47.
vy. 20. xAgog) Kigog notat laudem non tam a multis, quam 4 bonis, et hic a Deo ipso proficiscentem, pro contumeliis. — #0da- pegcmevor, colaphis caesi) Poena servorum, eaque subita. — moo- yovres, patientes) deliberatis malis affecti. — yaovg, gratia) Imitatur
a. . . . . . Petrus phrasin, quam ipse, recens discipulus, ex Domino audierat.
Lue. 6, 32. Ss.
v. Qh. ei¢ véro, in hoc) ad imitationem Christi; qui exemplum suum dignatur servis proponere , ipse olim pro servo habitus. — gudyOnte, vocati estis) vocatione coelesti, quae vos in statu servili invenit. — vroduTarwy , relinquens) in abitu ad Patrem [in glo- riam. V. g.| — VEOYOaMMOY) "Yroyouupos, praescriptum, attem- peratur captui tironis pingere discentis. Sic plane Petrus hoc loco servis exemplum Christi ante oculos pingit, ea lineamenta exprl- mens, quae servis praecipue apta sunt. — iyveowy, vestigia) inno- centiae et patientiae. Idem verbum, Rom, 4, 12. not. '
v.22. 09 auagriuy 3x Emolnoev, 808 EvQeIn OoAOS avd. qui pec-
520 4 PETR, II, 22—25. Il, 4.2.
catum non fecit, nec inventus est dolus etc.) Es. 53, 9. LXX, ore avoular 8% éxoinoev, 802 Oohov év tw SOMate avr. i. e. nec mani- festum nec subdolum peccatum admisit. Verba ad servos admonen- dos aptissima, quorum facilis lapsus in peccata ac dolos, convicia erga conservos, et minas, ex ira sine viribus.
v. 23. 8% avtehoedoger, non vicissim conviciabatur) Es. 53, 7. — gx anelhev) non minabatur, quamvis posset, ut Dominus. [et quamvis adventum suum professus fuerit Matth. 26, 64. V.g.] quanto magis oportet, servos patientiam habere. [Hjusmodi nimirum armis utuntur subinde qui sunt imbelles; quales praecipue servi erant, qui judicium divinum facile intentare poterant heris. V. g.| — magedide 62, tradebat autem) scil. judictum. — dixuiwg, juste) Justitia Dei, fundamentum tranquillitatis apud afflictos.
«v. 24. 0g, qu) Petrus infert, posse et debere nos vestigia Chri- sti subsequi. — avirog aryjveyxev, ipse sustulit) Servum decet avreg-. yia, ut ipse, quod faciendum est, faciat. [Er muss selber daran. Not. crit.] Alienas partes Jesus Christus ipse suscepit: non alios sibi surrogavit, ut hodie faciunt, qui Horas canonicas aliis locant. Congruit Petrus cum Es. cap. cit. v. 44. LXX, xal tae auaotias
avrav avrtog avolcer. Conf. Hebr. 9, 28. not. — gy rm owmare > ay 5 ena s oe \ ‘ i A