te
554 4 JOH. Il, 8—12.
quod. Hoe est illud praeceptum, amor fratris, ex luce. Hine v. 9. initio subaudiendum igitur. coll. ¢. 4, 5.8. — magayerar) Non dicit, magayer, transit, sed, magayerae, traducitur, commutatur, ita ut tandem absorbeatur. Idem verbum, v.47., ubi opponitur mansioni. Sic Ezr. 9,2. LXX, wagyyIn ontoua ro aytov, semen sanctum ad gentes traductum, et cum iis commixtum est. Herodianus, évoua nmagaySév, nomen commutatum, aliunde aliorsumve traductum 1. 4. ce. 46. et 1.5. ¢.7.. Observandum praesens, ut in lucet. — ro gag ro adndevov, lux vera) Jesus Christus. Joh. 4,9. — 7én) jam, apud vos. lucebit autem amplius in perpetuum. v.28. Conf. usque nunc, v.9. — gaivec, lucet) Hane ob causam Johanni in epistolis minus jam necesse erat allegare prophetas, quam Petro, cujus confer Ep. 2. e.4,49., de die et phosphoro. Petrus cum suis epistolis est fere in medio inter passionem Christi et inter extremam aetatem Johannis.
v.9. éy rm gwti, in luce) tanquam in suo elemento. sic i, v.41. — adedgov, fratrem) fidelem. 3 Joh. 3, 5.40. Ipsa appellatio, amoris causam continet.
v.10. oxardahoy év avrw ovx ésev, scandalum in eo non est) Contrarium, v. 44., excaecaverunt. Suppletur autem notio alterius ex altero: in eo qui amat, nec caecitas est, nec scandalum; in eo qui non amat, et caecitas est et scandalum. Qui fratrem odit, ipse sibi offendiculum est, et incurrit in se ipsum et in omnia intus et foris: qui amat, expeditum iter habet.
v.44. 0 0& wtody, qui autem odit) Oppositio immediata. Ubi non est amor, odium est: cor non est vacuum. — m&) ubi et quor- sum. — écUgiwoe, excaecarunt) Tenebrae non solum cireumdant illum, sed etiam excaecarunt.
v.12. éyoawa vuiy rexvia, scripsi vobis, filioli) Johannes, ut in tota epistola, sic capite 2., omnes, quibus scribit, rexv/a filiolos -vocat: speciatim vero v. 13—27. eos in patres, juvenes, matdia sive puerulos, distribuit. quare rexv/a xal mavdie non sunt synonyma. Ad rexvia filiolos ¢. 2,4. scribens, initio periochae dicit, scribo, v. 4. (coll. v. 7. 8.) et hic, in conclusione, seripsi subjicit, superiora illa non mutans, sed etiam atque etiam confirmans. v. 42. coll. 4 Petr. 5, 12. seripsi. Inde convenienter alloquitur tres gradus aetatis, naturales illos quidem, sed gratia varie delibutos: ac patres appellat, qui tempus Jesu Chri- sti in mundo versantis viderant: jwvenes, qui maligno devicto, etiam
-mundum in maligno situm,. et mundi concupiscentiam strenue vin- cere debebant: mavJia puerulos, quos, post patrum et juvenum de- cessum, ultima occupabat hora, et in ea antichristus. Haec allocutio habet propositionem et tractationem. In propositione ait: seribo vo- bis, patres: scribo vobis, juvenes: scribo vobis, matdia pueruli. v.13. at in tractatione ait, scripsi vobis, patres, v. 14.: scripsi vobis, ju- venes, v.14—A7.: scripsi vobis, matdia pueruli, v.48—27.: ipso verbo scripsi bis interjecto, v. 24.26. Simillima ratio est horum locorum, atque initii et conclusionis. nam ec. 4,4. scribendi verbo in praesenti utitur; at ¢.5,43. dicit scripsi. Finita allocutione terge- mina, ad universos redit, rexv/a, ‘filiolos iterum appellans. v. 28. Ex hac partitione variantes lectiones v.42. seqq. in Apparatu nota- tae, facilius diluuntur. — vuiv, vobis) Doctrina de remissione pec- catorum pertinet etiam ad patres, de quibus modo diximus. — apéewvrac, remissa sunt) Hane anakephalaeosin eorum, quae hacte-
Da,
—
nus tractavit, ponit apostolus, pergens ad alia, quorum fundamen- tum est remissio peccatorum. — da) propter. — avré, ipsius) Je- su Christi.
v.43. ore) quod. Sic'ter, coll. v. 42. 4 Petr. 5, 42., ubi ro quod explicatur per accusativum cum infinitivo, quod clarius est. ‘Tria proponit, et mox tractabit; et quae tractaturus est, eorum summas
hic repraesentat. — éyywxare, cognostis) vos, Patrem coelestem,
° ° a) . prae parentibus carnis. — rov matéoa, Patrem) adeoque omnia. v: 20.
v.44. éygawa, scripsi) Versu 13, et 44., a scribo transit ad ‘scripsi; non temere. Scilicet verbo scribendi eo praesenti in prae- teritum transposito innuit commonitionem firmissimam. — 6rv) quod. — éyvoinare tov an aoyxis, cognovistis eum, qui a principio) Qui a@ principio, est Jesus Christus. “4oy7 non principium evangelii, sed principium rerum omnium. c¢. 4, 4. not. Excipit Artemonius, sic quo- que Deum Patrem potuisse appellari. Part. 2. ¢.43. Resp. Quidni? Sed antonomasia frequens est Johanni de Christo loquenti. conf. v.20. Vivebant jam patres, perinde ut apostolus, eo tempore, quo Jesus Christus in terris fuerat conspiciendus; et eorum nonnulli, ut verisimile est, eum et facie et fide, coll. c. 3,6. not. 4 Cor. 45, 6. Matth. 13, 46., omnes certe fide cognorant, et auream illam aetatem ecclesiae viderant, cui opponitur aetas minorum, qui antichristos vi- tare debeant. Hoc comma Johannes ex versu praecedente, non ad- ditis pluribus verbis, repetit, propositioni tractationem aeque brevem subjungens, et modestia ad patres utens, quibus non opus erat multa seribi. Etiam horum cognitio summa est de Christo, omnia com- plectens. Patribus et minoribus tribuitur cognitio; juvenibus, robur. — iszyvool, robusti) alii juvenes, corpore; vos, fide. — 6 Aoyog ta Bee, Verbum Dei) ex quo robur. ¢.4,4. — év vuw pmever, in vo- bis manet) neque Malus potest id vobis excutere, neque vobis im- minet antichristus. — zov novnoov, Malum) qui juventuti maxime insidiatur. Videtur Johannes spectare insigne quoddam specimen virtutis a juvenibus, quibus scribit, exhibitum: cujusmodi erat con- stantia confessionis in persecutione Domitiani; itemque reditus jwve- nis illius, quem apostolus summa mansuetudine a latrocinio ad poe- nitentiam reduxit, (quanquam apostolus redux ex pathmo demum eam expeditionem fecit: conf. v.22. not.) suavissime descriptus a Clemente Al. Jib. quis dives salv. c. 42. ab Eusebio 1. 3. H. E. c¢. 20. et a Chrysostomo Paraen. I. ad Theodorum lapsum, cap. 44.