ternis. — nag dvvarar, quomodo potest) Sermo modalis: impossi bile est, ut talis sit amans Dei, in praesenti. ;
v.24. rv évrodnv, praeceptum) servandum Dei amantibus. Matth. 22,39. [Quc fratrem non amat, non servat praeceptum de prdadehgia, adeoque non amat DEUM. V. g.]
Curr ve v.4. IIag, omnis) Scopus et summa hujus periochae patet ex, conclusione. v.43. — xa mag, et omnis) Qui non amat fratrem,
non amat Deum: c. 4, 20. qui Deum amat, amat fratrem. Concinne apostolus. in hac tractationis parte mentionem amoris ita collocat, ut fides, tanquam prora et puppis totius tractationis, in extremo spec- tetur. — xa) etiam. sogyn, amor spiritualis, magnus, erga quem- libet fratrem. ubi est aversatio, statim laeditur vita nova. — rov ye- yevynuevov, eum qui genitus est) Enthymema, cujus conclusio: Cre- dens gaudet amore omnium Dei amatofum: et vicissim illos amat. v.3.
v.2. wat, et) €v dua dvoir. coll. v.53.
v.3. Pagetae ovx eiolv, gravia non sunt) regenitis, amantibus; et in sese. In se sunt suavia: sed ro non gravia contradicit et occurrit iis, qui gravia esse putant.
v.4. mév vo yeyevynuévor, omne natum) Joh. 3, 6. not. — tov xdouov, mundum) servandis Dei mandatis et cognitioni Jesu Christi infensum, et omnia, quae mundus objicit ad invitandum et terren- dum. — 7% vixn, victoria) Quantum fides in corde invalescit, tan- tum mundus cedit. — 7 mises, fides) Vide vim fidei.
vy. 5. ric égev, quis est) Credens omnis et solus vincit. Prae Filio Dei nil aestimat. ‘
v.6. &cd¢ ésev, Hic est) Versum hunc cum sequentibus con-
junctim mox videbimus.
y.7.8. Ore roéig sioww of mugrugdrres Eni tHS Vis — év to
od € U c ‘ ‘ ~ ovoavd, 6 murng xul o hoyog (o viog) “al TO wvEvMa’ xa ob roeis év eiovy. quod tres sunt qui testantur m terra — im coelo,
Pater et Verbum (Filius) et Spiritus: et hi tres unum sunt) Formu- lam in margine editionis meae adhibitam, et ab aliquo reprehen- gam, pridem declaravi. quanquam tota in ipso Apparatu dissertatio ad locum vere vindicandum comparata fuerat. Nunc quum fulgi- dissimum hocce Dictum etiam atque etiam sub considerationem no- stram venit, primum racemationem criticam instituemus, et nervos aliquot *) ex apparatu nostro, secundum seriem thesium ibi tracta- tarum, ciebimus, quibus Critici, si placet, invitentur ad ea, quae illo loco diximus, amplius, prout veritas postulaverit, discutienda: ulti- ma vero illarum thesium nos ad contemplationem multo dulciorem, hermeneuticam , deferet. Ad §. I. Plerique studium suum criticum intra unum hune locum terminant, vel id) certe ab hoc loco ordiri volunt. Perinde fa-
hab ted sl Npciecalel ii emai *) Hos equidem (utut alteri App. critici Editions per b. Burkium legitime insertos), non putavi, wt reliquas annotationes criticas, hoc praecipuo loco eliminandos esse; facile, ut confido, veniam nacturus vel gratiam adeo initurus penes lectorum eos, quibus ipse App. crit. non ad ma-
nus fuerit. HE. B. ‘