Memorabili ratione Lutherus in Supputatione annorum febieel, T. IV. Jen. Lat. fol. 744. seqq.- sub annum salutis millesimum nota- vit, fit episcopus Romanus antichristus etiam vi gladii.
Non’ momentanea metamorphosi a spirituali simplicitate primo- rum episcoporum ultra omnem mundanam majestatem transiit papa: sed sensim auctoritatem opesque acquisivit, donee nixu plane extra- ordinario culmen est assecutus. Ab hoe exortu regnum novum suo statu, sua forma, suo apparatu, multo magis, quam antea, usum est: cumque antehac papa pastor fuisset, annexo principatu; jam monar- cha evasit, annexo episcopatu, episcopatus tamen titulo, Quocirea etiam hodierno die Reges externi, v. gr. Sinenses, Papam Regem appellant in literis. Hamus per summas rerum. Pedetentim nactus est proprium senatum, Cardinales, paribus cum papa crescendi gra- dibus gavisos, qui primum populo, deinde etiam clero omni atque Imperatore excluso, papam, eumque ex sese, facerent: proprios mi- lites, Clericos, potestati civili subtractos, per coelibatum pontifici mancipatos, per usum calicis eucharistici a laicis distinctos: ditionem amplissimam, per Mathildem inprimis: proprios vasallos, reges chri- stianos, ut diximus: proprium corpus legum, Jus canonicum, theo- logia scholastica septum: propria comitia, concilia, suis auspiciis co-
acta; antea enim omnia concilia oecumenica fuerant in oriente, dein- ceps omnia in occidente: proprios satellites, monachos praecipue Do- minicanos et Franciscanos, novissimeque Jesuitas: proprium tribunal, Inquisitionis: proprium insigne, tiaram illam mysticam, A. 4048 tri- plicatam, quae Regnum mundi vocatur. Ab ipso maxime Grego- rio VII. pontifices, omissis imperatorum annis, suos substituerunt, eumque morem deinceps cum Indictione retinuerunt, ut ait Mabillon. p- 481. quod quam vim habeat, patet ex 4 Mace. 43, 41. s. et id ipsum paucis post annis Paschalis IL. solennius facere coepit. Ab illo fere tempore, coronationis major, quam consecrationis papalis ratio habetur ab historicis, v. gr. a Panvinio in Chronico pontificum, et ab ipso papa in numerandis annis suis. Ipsum Papae nomen, Sanc- titatisque titulum, et pedum osculum, quae communia fuerant epis- copis abbatibusque idem Gregorius sibi tum uni vindicavit. Neque ultra seculum Hildebrandinum Claudius Fleury habuit, quod de mo- ribus Christianorum, libro gallico descriptis, diceret. Sed et illo primum tempore publica adversus hoe regnum e coelo terraque mix- tum protestatio increbuit, (quam pura, non quaerimus,) per Arnal- dum Brixiensem, quem exinde politicorum haereticorum patriarcham Baronius fuisse censet. Non est praetermittendum, quod a Grego- rio VII. maxime, simul et imperii majestas et conjugii sanctitas est afflicta; unde duae illae haereses fictae, Simoniacorum et Nicolai- tarum. Ac conjugii quidem sanctitas apud sacerdotes, non apud omnes homines, est impugnata, sed tamen ex iis rationibus, quae ipsum statum deprimerent. Quisquis est rex, quem Daniel c. 44. notat, illud certe, quod versu 37. exstat: Appetitum feminarum, et quenquam deorum, non. curabit: (sic enim LXX habent, quos Vul- gatus haud assecutus, a priore parte negationem avellit:) in con- temtorem conjugii et majestatis caesareae Pontificem Gregorium VII. inprimis convenit.
Exprobrant Romanenses Protestantibus, quod in assignando an- tichristi initio multis seculis inter se discrepent.*) Mille vero annos et amplius objicere poterant: tantam res latitudinem habet. Revera omnia, quae fiunt, et tempus habent, quo fiunt, et articulum tem- poris, quo fieri incipiunt: temporisque scientia, quo accuratior est, eo plus scientiam rei adjuvat. Sed rursum scientia rei esse potest, etiamsi a temporis scientia multum absis: alias plurimi mortalium de semet ipsis, an sint in rerum natura, dubitare debebunt, quia, qua hora, quo die, quo mense, quo anno et amplius, nati sint, haud sciunt. Veruntamen bestiae natale tempus satis expeditum est. Et- *) Hjusmodi autem discrepantias ab Hruditorum recentiorum nonnullis,
qui Lutherani dicuntur, quavis occasione exprobrari, quis non miretur ? Indies cumulatur conquerendi materia, quam his verbis 6. Auctor (in der Erk]. Offenb. Hd. II. p. 687. sq.) tetigit: Viel beschwerlicher ist es, dass von wenigen Jahren her etliche in der evangelschen Kirche selbst die rechte Auslegung des Thiers nicht nur fahren lassen, son- dern auch gar bestreiten, da dieselbe doch von der Waldenser Zeiten her mit dem Blut so vieler Wahrheits -Zeugen bekraftiget, durch die Reformation so theuer behauptet, durch das immer zunehmende Licht so deutlich erwiesen ist, und, in der bevorstehenden Drangsal auszu- harren so unentbehrlich seyn wird. — Lnimvero; non audit currus habenas. — E. B. ‘ T, IL. re