668 ' Apoc. Xiil,..4.

genti cum affirmatione habet Epicrisis p. 390. 399. et Comm. ap. f. 203. Obvia quidem facilitate multis pridem arridet mensis 30. die- rum, ut dies 4260, menses 42., anni 3'/2 inter se aequentur: sed ea ipsa facilitas, collatis dierum, mensium, annorum naturalium arduis invicem rationibus, fallax deprehenditur. Neque Johannis neque Da- nielis aevo singulares anni reperiuntur, qui habuerint dies 360, sine epagomenis, multo minus anni 3'/g, qui habuerint dies 4260, ut vel Nabonassarei anni Daniele vetustiores evincunt. Tempus aliis locis alios habet significatus: vid. Erki. Offend. p. 130. 8. 148. et tempus’ (xavocs) in Apocalypsi est longius anno, etiam prophetico: et anni 3'/2 sive menses 42. sunt longiores diebus 1260, sive propheticos sive communes annos, menses diesque spectes. Vid. ibidem p. 136. ete. unde facile liquescent argumenta a cel. D. Langio in comm. apoc. f. 445. seq. pro periodo 3'/, annorum allata. Annuo die nitebatur cum multis Seizius: communis diei princeps assertor est Theologus Halensis. Et illius et hujus rationibus examinatis, vera temporum analysis, me in medio ducens, (v.48. not.) mirifice confirmatur, nullo aut subito aut deliberato impetu retexenda. Danieliticam chrono- logiam, quod ad novissima pertinet tempora, expendi in Ordine tem- porum, pag. 374. seqq. [Ed. ID. p. 319. seqgg.] Arcanum tempo- rum panditur in Apocalypsi et per eam in Daniele: et id ipsum spectant augustissima juramenta in utraque prophetia. Interpretatio, quae longas in iis temporum periodos ad brevitatem redigit, non potest non plurimum turbare. Est parallelismus temporum in Da- niele et in Apocalypsi, sed reconditus, et, quum semel inveneris, con- cinnus, longe ultra dierum 4260, mensium 42, temporum 3'/2 con- gruentiam. Vid. Ord. Temp. 1. c. et pag. 322. seq. [Ed. I. p. 274. sq.| Quod ad tria citata loca attinet, parallelismus in iis quaesitus se ipse conficit. Primum locum infra cum tertio componemus, ad c. 47,10. sed secundus a tertio, adeoque etiam a primo longe differt. Menses 42. sunt ante phialas, et primum bestiae incisum propemodum ex- hauriunt, Observ. 9.43. at post phialas est od/yov paululum, et tem- pora 3"/2 in inciso tertio. Non aequalis est periodus, nedum eadem. Multo elegantior et subtihor est propheticarum periodorum varie- tas, quam ut in unam tam multa massam conjicienda veniant. Observ. 30. Hac demum ratione conciliantur invicem etiam ea, quae de interitu bestiae scribuntur in utraque prophetia. — Epicrisis hac quoque, in parte solam notat similitudinem, p. 400. Daniel ignem, imquit, tribuit bestiae: idque confirmat Johannes. conf, p. 373. Dissimilitudo non minus est notabilis. Vidi, inquit Daniel, donec occisa est bestia, et corpus ejus perditum est: et data est incendio ignis. v. 14. Extremum illud, et data est, et ac- centus, et genus foemininum in Chaldaeo quoque, a corpore bestiae sejungunt, et cum ipsa bestia conjungunt. Pro uno eodemque, ul- timo, bestiae tempore et Johannes loquitur et Daniel: sed Daniel bestiam innuit in, toto complexu, (conf. Observ. 26.) id est, decem cornua, sive reges, in capite ejus, et cornu singulare inter decem cornua, et corpus; Johannes decem cornua secernit a bestia. Ideo hic ait, 4) destiam cum pseudopropheta vivam conjectam in stag- num ignis, 2) ceteros hostes, et in eorum turba decem illos et reli- quos terrae reges, occisos: at ille seribit, 4) ipsam bestiam, quod. ad decem cornua capitis a corpore distincti attinet, esse occisam;