ex omnibus convaluit. — ws éogayueony — éPeounevOn, ut mac- tatum — sanata est) Et plagae et sanationis paroxysmos in historia Gregorii VII., Paschalis II., Calixti II., Alexandri II., et aliorum videas. Quicquid tum adversi accidit, plagae est: quicquid secun- di, sanationis est. — ual EPavmacev OAn yn yn Onlow ré Ingle, et admirata est tota terra post bestiam) id est, admirabunda ivit post bestiam. Sermo concisus, uti Act. 15,23., scribentes et mittentes per manum eorum. Secuti sunt omnes bestiam pedibus, vel oculis, vel affectu; v. gr. in Cruciatis.
v.4. nal ngooexvynoay rp dgaxorvte — xa! ngooexvvyoay TO Yngiov) Verbum ngooxuvery, quum de Dei adoratione agit, Dati- vum habet passim, et sic de angeli adoratione, c. 19, 40.: sed de daemoniis et idolis, Accusativum, c.9,20. Hine mgooxvveiy cum Dativo plus quiddam videtur dicere, quam cum Accusativo, prae- sertim ubi uno loco uterque casus ponitur, ut hie et cap. 14, 9. 44. 20, 4. Ex hae adoratione obiter confirmavi in Exegesi Germanica Thesin II., supra, ad versum 4., recognitam. Bestiam pro potestate mere politica habere se negat cel. D. Langius. Epicr. p. 389. Ego autem hae in parte refutavi eos, qui cum illo alias consentiunt, et potestatem politica h. 1. quamvis varie statuunt. vid. ibidem, p. 383. — tig duvarog, quis potens) scil. és; sic LXX, duvaros éoouac; Num. 23, 1. (22, 38.) Confer eosdem ibid. ¢. 15,34. Gen. 32, 28. Dan. 3,47. Adoratores bestiae provocant alios: guds similis bestiae? quis potens bellare cum ea? Car. Sigonius lib. XIV. de regno Italiae, ad Ann. 1176. Facile, inquit, wmpulere (Fridericum) summi viri, gui bellum hoc non cum homine, sed cum Deo geri identidem ad- monentes, ut de pace legatos ad Alexandrum mitteret, pervicerunt. Ipse mox apud eundem Alexander ait, Dei in hoc bello causam agi, quam Fridericus justo oppugnando pontifice oppugnarit. . Hora- tius Tursellinus in Epitome hist. Tandem Fredericus, inquit, non cum hominibus, sed cum DEO bellare se sentiens, pacem deniqgue cum Alexandro fecit. Kodem de negotio Matthaeus Parisius ita lo- quitur: Fredericus Imperator vent AD PEDES ALEXANDRI PAPAE; audivit enim et certificatus est super hoc, quod cum fuge- ret a persequutione imperiali, et non erat ei tutus transitus per ter- ram, wmo per mare, exorta tempestate, assumpsit omnia ornamenta papalia in navi, quasi celebraturus, et stans imperavit mari et ven- tis vice Jesu Christi, cujus Vicarius erat, UT AIT, et statim facta est tranquillitas magna. Quo audito, Imperator stupefactus, humi- liatus satisfecit ei per omnia, TIMENS TAMEN PLUS DEUM, quam HOMINES. Hist. Angl. ad A. MCLXXVII. Sane magna et blasphema sunt, quae adoratores de bestia, et bestia de se, v. 5. 6. loquitur. Vid. Romae ruina finalis, p. 7—418. I. F. Maye- rus in Diss. ec. Grot. Num dogma papisticum sit, Pontificem roma- num esse deum.
v.5. xal 2do0n avra ésola urvag reooagaxovra dvo) Haec prisca, brevis, media, germana est lectio: ut accusativus unvag men- ses respondeat quaestioni guam diu. Alii supplevere mounoae, plu- res noAguov movnoat. Utrumque ex v. 7. Aliud momentum versu 5., aliud, crescente calamitate, versu 7. notatur. Uberior horum men- sium consideratio versu 48, sequetur: qua adhibita non latebit, quid de exitu potestatis bestiae existimandum sit. Multi, ubi primum tale
APOC. XII, 5—i14. 674
quidpiam audiunt, veluti novellas rerum futurarum admirantur, non sicuti verbum Dei reverentur: rem denique consideratu dignam ajunt, nec tamen ita considerant, ut sepositis paullisper rebus levioribus (quid autem ad haec, tam magna, non leve est?) veritatem perspi- ciant: tum, ubi semel iterumque audierunt et narraverunt, gustu no- vitatis amisso fastidiunt; et quales semper erant, tales in judicia di- vina, mcognita, cognita, incurrunt, nec practerita, nec praesentia, nec futura curantes. Videant, quid agant. Illis non scribimus: illorum respectu non silebimus. Vid. cap. 22,410.14. Appropinquat igitur magis magisque exitus potestatis bestiae: eumque exitum praecedent res gravissimae, quae de capite 13. et 44. restant, et quae capite 45. et 46. continentur. Sequetur autem eundem exitum Non—esse be- stiae, et multa alia, quae capite 47. et sequentibus descripta sunt.