dacium. Accommodari hue quodammodo possit illud Aristotelis,
tac ésuy 4 nar adjdevav evpulu, TO duvactar nahorg EEF ae
t akndés Hal guys 0 peddos: ome@ ot TEPuRoTES aU, dvvavrae jroety ev. oi yao pulévreg xal urosvteg tO MOOTPEQOMEVOY EV, KOL- veou tO Bédtesov. lib. VIII. Topic. cap. 44. Transferatur hoe ad spiritualia. Bonae indolis est, amare verum, odisse falsum: malae indolis, odisse verum, amare falsuit: Tales nos quidem omnes su- mus natura: sed alius verum admittit, alius surdae aspidis aemulus manet. Psalm. 58, 4.s. Hine aversus multorum a canora veritate, apocaly ptica praesertim, auditus. Perspicua sunt quae proponuntur ex verbis ipsis et ex parallelismo; sed ompooovyy adhibenda.
v. 16. Tals éxxhnoiars) Lectio genuina, cui non perceptae alius év, alius én? praefixit. Utramvis particulam, si initio scripta fuis- set, librarii non tam facile aut commutassent aut omisissent. Dis- tinguuntur tamen, ut Wolfius bene monet, ii, quos particula vos innuit, ab ecclesiis. nam vmiy est dativus, et Taig éxxAnoliass casus sextus, uti c.8,3.4. Ecclesiae septem in Asia cunctae sunt testes in singulas ecclesias, et hae in singulos ipsarum angelos atque au- ditores. — 6 a57/0 0 Aoumo0s o mowivos) Non dicit, EwoP000s, neque PuTPogos , sed, nova appellatione, 6 as7o o Aaungos o mowivog. Id vim significationis valde auget.
v.47. A#yovoa, dicens) Referri potest etiam ad ro mvevma, per Hebraismum , quia my est feminini generis.
*) v.18. uagrvea zyo) Vid. Appar. ad h. 1. Severissima est versu 48. et 19. testificatio, gravissima admonitio, ad omnes Apoca- lypseos auditores. Qui apposuerit, super eum imponentur plagae: qui ademerit, ei adimentur bona. Talio. Gravius est, ut ex ad- jectis comminationibus patet, addere, quam demere, secus ac pleri- que critici, se existimare, re ipsa demonstrant, timidiores in delen- dis glossematis, quam in admittendis. Mutare est simul et apponere et adimere. Peccare in hane partem potest primum auditor quilibet, quum pro apocalypticis venditat, quae talia non sunt, vel ea, quae vere apocalyptica sunt, supprimit. Peceat tractator imperitus, cae- cus et temerarius, maxime si se singulari quodam dono et munere prophetico instructum perhibet. Peccat vehementer metaphrastes infidelis, ac Abrarius, textum perperam describens. nam indelibato textu, praesertim in fonte, tractatoris et auditoris peceatum corrigi potest: corrupto textu, multo majus detrimentum est. Omnibus ta- men hisce modis, plus minusve pececari potest, impedimento fideli- bus allato, quo minus discant audire Domini Venio, et respondere Veni, adeoque veritatem fructumque libri totius singularumve par- tium et particularum percipere, et gloriam J. C. agnoscere. v. 17. 20. Neque levis eorum culpa est, qui mysteria perverse, sinistre, intem- pestive proferunt, invidiamque et suspicionem regno Dei apud mun- dum ejusque proceres pariunt. Non damnatur hie conatus mode- stus, cum voluntate proficiendi conjunctus, veritati aliunde exorienti viam non obstruens; damnatur profana audacia, ex sensu carnali pro-
*) "Eoys, Veni] In eo quidem cardo rei vertitur , ut fidenter atque cum gaudio et audire queas rd Venio, et ro Veni regerere, Quodsi non- dum hoc adeptus fueris; ut consequaris, cura. Vig, — ¢ axgwy, att diens] Spiritum et sponsam dicentes, Veni. V. gy