APHAERESIS est, quando prima litera aut syllaba vocis alli- cujus abjicitur. ex. gr. — Tit. 4, 12. a@@yog pro: wagyosg. Gn. ad h. 1. — Apoce. 20, 8. Gog pro Magog. Gn. ad h. 1. Fortuita Aphae- resis notatur in Apparatu crit. ad 4 Tim. 3, 46. et Matth.7, 414.
APOCOPE est, quando vox in fine literam aut syllabam amittit. ex. gr. — 2 Cor. 42, 7. ouruy pro oaravas. Apocope considerata. v. Gnom. ad h. 1.
APODIOXIS est, si id, quod in narrando aut docendo nostri videbatur esse officii scite in alium transferimus et ab ipso effectum iri perhibemus. — Eph. 6, 24. 22. Coloss. 4, 7. 8. 9. conf. Gn. ad ll. ec. — Vide Praef. Gnom. §. XXIV. p. 50. et Crceronis Epp. ad diversos, Ed. Bencrtu, Lid. L Ep. 8, 4. not. Ind. IV. cap. I. pag. 9841. (4.)
APOSTROPHE est, cum oratio ad aliam personam, praesentem aut absentem, subito convertitur, secus ac institutum fuerat. — Act. 15, 10. vuy ey to merguceré cov Geov, Exvervar Cuvyov éme tov toaynhov twr wudntwy. — Vide Gnom. ad h. 1. — Jacobi 5, 4. ayé vuv of mAsovor, xhavoare ohodvgovreg — — Gn. ad h. 1.
ASTEISMUS, sermo asezog, est sermo acutus, festivus, urba- nus, cum suavitate aut vi conjunctus. Ex. gr. — Epistola familia-. ris ad Philemonem est mire ageiog. Lepos est in ea mixtus gravi- tate. Gn. ad Philem. 4, 9.
Incomparabilem ASTEISMUM ut duae Epistolae ad Corinth. sic inprimis locus 4 Cor. 4, 8. habet. -— Vide etiam Matth. 6, 34. 2 Cor. 42, 15. € un Ore avrog éyw & xarevagnnon UmwV; Yooe-. oad wor tyy adixcav tavrnv. Insignis Asteismus. 2 Petr. 2, 14.
ayyéhou ioyve wae duvause mecloves ovreg — — Asteismus gravis. Confer Gnom. ad Il. citt.