EUPHEMISMUS, vel EUPHEMIA, est, cum odiosa et ingrata res, aut cujus notatio propria offensionem aliquam habere posset,
--verbis lenioribus aut minus propriis exprimitur, aut subintelligenda - fere relinquitur. ex. gr. — Matth. 8, 44. mavult Jesus hac circuitione
uti ad designandos Ethnicos: zodoe ano avarolwy xar dOvou“wy — quia ii, qui aderant, ferendae huic promissioni ethnicis datae impa- res videbantur. conf. Act. 2, 39. maov roug eG Moxoav. — Plura loca allegat Index III. Gnomonis.
Huc etiam referas verecundiam Scripturae, quam Gnomon lau- dat ad Act. 2, 30. nota: xaone tS cogvog. Conf. Praef. b. Auc- toris, §. XV. et Tit. ETHOS, supra. PERIPHRASIS, infra.
EXERGASIA. Vide Titulum EPEXEGESIS.
EXTENUATIO. Vide Titulum LITOTES.
FIGURA rhetorica est quacdam orationis vulgaris et simplicis cum virtute immutatio. Virtus autem illa duplex est. Nam vel sua- viorem orationem facit, vel graviorem, atque utraque de caussa af- fert Oration’ ORNATUM.
Suavitatem porro afferunt Figurae vel sono quodam, vel sensu, vel copia: nam et soni quidam natura delectant aures animosque; et quaedam sententiarum conformatio jucundior est ; denique copia omnes natura capimur. ; Jlomenae:
Gravitatem autem efficiunt Figurae vel eadem ula copia, si ret augendae exaggerandaeque servit ; vel affectu aliquo commovendo. —
Est denique Figura ipsa duplex ; altera in verbis, altera in sententiis. [Figurae dictionis, Figurae sententiae.| ERNesti Init. Rhet. P. IL. cap. IT. p. 166. Conf. Guassi Phil. S. L. V. Tract. I.
de Schematibus seu Figuris. p. m. 1989. 88.
GNOME est sententia universalis, quae pertinet ad vitam actio- T. Il. Cece
nesque humanas, aut saltim cum humanis rebus aliquo modo est conjuncta; [ERNestTI In. Rh. §. 148.] ex. gr. — 2 Thess. 3, 10. si reg & Oéhse éoyaleoGar, unde éoGverw. — 4 Cor. 6,12. Saepe Paulus prima persona singulari eloquitur, quae vim habent GNOMES, ut: — mavra moe ébesuy, aAd & Tarra oUmpEoer.
Sacrae literae sunt adeo praegnantes optimis rebus, ut sint quasi perpetuae quaedam sententiae, vel propalam tali forma pro- positae; vel quae licet sint circumstantiis convestitae et quasi ad individua applicatae [Noémata] facile tamen ad generale dogma [Gnomen] perduci queant. Fuacri Clavis Script. P. IL p. 235. Conf. CatpenBAcuit Comp. Rhet. L. JIZ, cap. XXII.
GRADATIO. GRADATIO dicitur, cum quasi per gradus ab infimo ad sum- mum progredimur. ex. gr.— Act. 7, 35. — ceyovra nov dexasye ;
rerov o S8os aoynyov xae hucgwrny anesecdey — Gn, ad h. 1. — 4 Cor. 4,42. “Lyw mev ecue wavids, éyw 0s anoldw, éyw ds xnpu, éym ds youss. — cap. 4, 8. 7dn xexogeousvor ese, ndn Exhernoure, ywors nuoy éBaorhevoate, — 2 Cor. 7,2. sdeva ndvanoomer, 8deva Epoeoaumev, BOEva EcheovEentnoumer. « GRADATIO [praccipiente Mornorro in Del. Orat. p. 490. s.] est duplex: gradatio per ascensum, seu incrementum; et gradatio per ~ descensum seu decrementum.