HEBRAISMO tinctus est sermo graecus novi Testamenti. GNOM. Praef. §. XIV. p. XXXVII. sq. App. crit. p. 488. §:V. hebraizat; G'nom. ad Rom. 9, 8.
Dictio novi Testamenti non est pure graeca; et imitatur he- braicam consuetudinem.
1) in singulis verbis: e.g. 0 Meoovas, Joh. 1, 42. Saravas, Matth. 4, 10. “ddAndoviia, Apocal. 19, 4. naoya, Luc. 2, 41. éu- favend Matth. 4, 23.
2) in formulis ac Phrasibus: ¢. g. aiua éxyveev pro: interficere, Matth. 23, 35. It. eoyeoOae 2& ooquog revog’ pro: generari vel nasct ab aliquo Hebr.7, 5. viog yeevyng Inferno dignus. Matth. 23, 15.
8) in figuris grammaticis, e. g. Enallage; abstracti pro con- ereto: axoofusea, i. . praeputiati. Rom. 2,26. megeroun, i. e. cir- cumeisi. cap. 5, 30. Pleonasmo: (vid. Pleonasmus) Ellipsi; (vid. El- lipsis.) Hypallage; (vid. Hypallage.)
4) in universa forma Orationis. Ernues rt Inst. Int. p. 43. ss. §.8. ss. Jon. OLearn Liber de Stilo N. T. Sect. didact. Membr. I. p- 252. sq.
HEBRAISMUS etiam est, si voces graecae non eum signifi- catum habent, in N. T. quem auctorum pure graecorum usus eis attribuit, sed eum, qui inest hebraeis illis vocibus, quarum vices graecae sustinent. Ernusti 1. c. §. 9. 10. e. g. @yua, Luc. 4, 37. uti "2; pro re sive negotio. ongoua, 2 Cor. 14, 22. uti yak; pro posteris etc. Vide OLnARIUM L. c p. 244. 3s. 2
HENDIADYS. HENDIADYS, (vel év dca dvovy) est figura grammatica syn-
tactica, quando unum per duo enunciatur. quod fieri potest vario modo: I quando una res per duo, vel synonyma, vel disparatae signi- ‘ficationis vocabula exprimitur: ita, ut eorum alterum adjectivi vi- cem sustineat, ejusque habeat significationem. . ang quando duo Substantiva per copulam ET ita connectuntur, ut lector intelligat, alterum per G'enitivum, exponi debere.
: III. quando idem fit in Verbis, ita ut alterum Verbum signifi- -eatum adverbii nanciscatur. ex. gr. — Act. 9, 34. ofnodousuevas (vel: oixodoususvn) xav mogsvomevac (vel: mogevouern) i. e. Ecclesiae pro- gressive aedificabantur. (vide LIT.) — Act. 23, 6. weg¢ EdmrL00G Kae aYO-
eacewe vexouwy éyw xoevopae’ de Spe et resurrectione ego judicor: i.e. de sperata resurrectione. (vide I.) vel: de spe resurrectionis ; (vide II.) — Rom. 2, 20. EYOVTA THY MOQPHOLY TNS yYMOEWMS HAL THS g@hnderag? — informationem cognitionis et veritatis, 1. e. accuratae (vel, orthodoxae) cognitionis. (vide I.) — 4 Tim. 4,4. unde moooe- gery mudorg nar yevéahoyears ansoavtorg — fabulis et genealogiis, i.e. fabularum genealogis , nunquam finiendis. Nam Apostolus lo- - quitur de genealogiis Aconum, quae non nisi fabulae sunt. (vide IT.) i 9 Tim. 4,4. zara cyv énepoaverar' autre nav thy Baorieruy qure H. 1. enegavera et Paordera faciunt évy dea dvoew ut sensus
sit: secundum revelationem regni — (vide IT.) HOMOEOTELEUTA.
HOMOEOTELEUTA [Gn. ad Matth. 2, 6. not. yy cede] sunt, cum verba plura similiter desinunt, suntque plerumque etiam HO- MOEOPTOTA: ex. gr. — Rom. 42, 45. yaroey peta YaLoovTwy, Kal “haLEly meta KAGLOVTOY.