ΠΑΡΆΠΤΩΜΑ: † παρά-πτωμα, -τος, τό [ (< παραπίπτω), [in LXX for מַעַל, פֶּשַׁע, etc.;] ] 1. . a false step, a blunder (Polyb.).
2. . Ethically, a misdeed, trespass (LXX): Mt 6:14, 15, Mk 11:25, 26, Ro 4:25 5:15 ff. Ro 11:11, 12, II Co 5:19, Ga 6:1, Eph 1:7 2:1, 5, Col 2:13.† SYN.: v.s. ἁμαρτία.