ΣΤΕΡΈΩΜΑ

ΣΤΕΡΈΩΜΑ: στερέωμα, -τος, τό [ (< στερεόω), [in LXX: Ge 1:6 ff., Ps 18 (19):1 150:1, Ez 1:22-26 10:1 13:5, Da LXX, TH 3:(56), 12:3 (רָקִיעַ), De 33:26 (שׁחק), Ps 17 (18):2 70 (71):3 (סֶלַע), Es 9:29, I Es 8:78 (82), Si 43:1, 8, I Mac 9:14 * ;] ] a solid body; (a) . a support, foundation (Arist., al.); metaph., strength (Ps 17 70, I Mac, ll. c.); steadfastness, firmness: τ. πίστεως, Col 2:5; (b) . the dome of heaven (believed to be a solid canopy), the firmament (LXX).†