ΣΤΡΑΤΙΆ: στρατιά, -ᾶς, ἡ [ [in LXX chiefly for צָבָא ;] ] 1. . = στρατός, an army, a host: of angels (III Ki 22:19, al.), Lk 2:13; of the stars of heaven (Je 8:2, II Ch 33:3), Ac 7:42.
2. . As sometimes in cl. (poët.), = στρατεία: II Co 10:4, T (WH, RV, στρατεία).†