ΣΥΜΒΟΎΛΙΟΝ: **† συμβούλιον, -ου, τό [ (< σύμβουλος), [in LXX: IV Mac 17:17 א * ;] ] a word of the Græco-Roman period (of. Lat. consilium, and v. Deiss., BS, 238) = cl. συμβουλία (Arist., Xen.), 1. . counsel: σ. λαμβάνειν, Mt 12:14 22:15 27:1, 7 28:12; διδόναι, Mk 3:6 (ποιεῖν, Rec.); ποιεῖν, Mk 15:1 (ἑτοιμάζειν, WH, mg.).
2. . By meton., a council (IV Mac, l.c.א; συνέδριον, AR): Ac 25:12 (v. MM, xxiv).†