ἜΝΤΕΥΞΙΣ: ** ἔν-τευξις, -εως, ἡ [ (< ἐντυγχάνω, q.v.), [in LXX: II Mac 4:8 * ;] ] 1. . a lighting upon, meeting with.
2. . conversation.
3. . a petition (in this sense common in π.; cf. Deiss., BS, 121 f., 146; MM, Exp., xiii): I Ti 4:5; p1., I Ti 2:1.† SYN.: δέησις (q.v.)