ΠΕΡΙΚΆΘΑΡΜΑ: † περι-κάθαρμα, -τος, τό [ (< περικαθαίρω, to purify on all sides or completely, De 18:10, Jos 5:4, IV Mac 1:29*), [in LXX: Pr 21:18 (כֹּפֶר)*;] ] 1. . a victim, expiation (Pr 21:18).
2. . refuse, rubbish: pl., I Co 4:13 (v. ICC, in l.).†