ΤΗΛΙΚΟΥ͂ΤΟΣ: * τηλικοῦτος, -αύτη, -οῦτο [ (altern. of τηλικόσδε, -ήδε, -όνδε, strengthened form of τηλίκος), [in LXX: II Mac 12:3, III Mac 3:9, IV Mac 16:4 * ;] ] 1. . of persons, (a) . of such an age, so old; (b) . so young.
2. . Of things, so great: II Co 1:10, He 2:3, Ja 3:4, Re 16:18.†