5. That our justification is our absolution from the guilt of sin, and freedom from obnoxiousness unto punishment for it, and nothing else. Our regeneration is the condition of our absolution, and in them both, in several respects, is our right- eousness.
" Justificatio est cum nos Deus pro justis habet, quod ea ratione facit, cum nobis et peccata remittit, et jus vitaj donat." — Cat. Rac. cap. xi. de justificat. " Justificatio nihil aliud est quam peccatorum remissio." — Schlichting. contra Trinit. p. 147. "Jus- tificatio nostra coram Deo, ut uno verbo dicam, nihil aliud est quam a Deo pro justis haberi; hoc vero fit per absolutionem peccatoinim." — Socin. Synop. Justificat. ii. p. 11. " Justificatio nihil aliud est quam pro justo habere, itemque peccata remittere et con- donare."^ — Ibid, pp. 13, 14. " Queer o primum quid sit justificatio? R. Peccatorum absolutio." — Anon, (ni fallor Ostorod.) Dialog, de Justificat. p. 2. "Hie tacite con- tinetur ea sententia, quam nos supra ab initio attigimus, et non obscure refutavimus, justificationem, videl. a justo faciendo dici, et a justitia ac sanctitate qua quis sit prse- ditus; cum tamen certissimum sit, justificationem in sacris literis aliud nihil signi- ficare quam justum pronuntiare sive ut justum tractare." — Faust. Socin. Nota; in Dialog, de Justificat. p. GO. " Sed manifestum est Paulum negare, non modo ex operi- bus legis, sed simpliciter ex operibus nos justificari ; itaque alia ratione omnino est hie nodus solvendus, et dicendum, Paulum operum nomine non quselibet opera intelligere, nee quolibet modo accepta, sed qua) sua vi hominem justum coram Deo i-eddere possunt, cum negat nos ex operibus justificari, qualis est absoluta et perpetua per totum vitas curriculum legis divinte observatio."— Faust. Socin. Notaj in Dialog, de Justificat. p. 74. " Formalis itaque (ut ita loquar) justificatio nostra coram Deo fuit, et semper erit, propter carnis nostra) iufirmitatem, remissio peccatorum nostrorum, non autem irapletio divinse legis, quod Paulus operari vocat. Veruntamen nulli re ipsa conceditur ista remissio, nisi Deo confisus fuerit, seque ipsi regendum et gubernandum tradiderit." — Faust. Socin. Ep. ad Virum Clariss. de Fide et Operibus.
6. That the way whereby we come to obtain this absolution is this: Jesus Christ, the only Son of God, being sent by him to reveal his love and grace to lost, sinful mankind, in that work yielding obedience unto God even unto death, was, for a reward of that obedience, exalted, and had divine authority over them for whom he died committed to him to pardon and save them ; which accordingly he doth, upon the performance of the condition of faith and obedience by him prescribed to them, at once effecting a universal conditional application of all, actually justifying every individual upon the performance of the condition.
" Ipsi Jesu, tantam in coelo et terra, tanquam obedientite scilicet usque ad mortem crucis iusigne prsemium, potestatem dedit, ut eis," etc. — Socin. Synop. Justificat. i. p. 4. " Interea tamen haudquaquara negamus, Christi mortem, conditionem quandam fuisse remissionis peccatorum nobis concedendse ; quatenus conditio fuit Clu'isto im- posita, sine qua potestatem obtinere ex Dei dccreto non potuit, peccata nobis remittendi, et nos ab a;terno interitu vindicandi." — Crell. de Caus. Moi-t. Chi-isti, p. 8. (" Paulus ea a fide opera removet, quae perpetuam perfectissimamque, per omnem vita) cursum obedientiam continent. Jacobus ergo ea intelligit." — Volkel. de Vera Eelig. lib. iv. cap. iii. p. 180 ad 461.) Vide plxu-a. " Quia nos Christus ab geterna morte liberavit, et ut nos liberare posset, mortuus est, jure dicitur eum pi'o nobis, et pro pcccatis nostria mortuum esse, et sanguinem ipsius nos cmundare a peccatis : neque enim nos dicimus, Christum ob hoc vel solum vol principalc obedivisse, ut nos ad se imitandum extimu- larct, sed constantissime affirmamus, ilium ideo patri suo obedientem, et pro nobis
600 OF THE DEATH OF CHRIST,
mortuum fuisse, nt potestatem divinam, intevvenicnte morte sua, consecutus, salutcm nostram administrai'e, et tandem reipsa perficere posset." — Smalc. Refiit. Tlies. Franz, disp. 4, p. 108. " QuaniTis autem certi.ssimum ac testatissimum sit, Jesum Christum Dei Filium sanguinem suum in remissionem peccatorum nostrorum fudisse : tamen ipsa mors Christi per se sine resurrectione," etc. — Socin. Tlies. de Justificat. thes. 3; Vid. Fragm. de Justificat. p. 115.
7. That as to good works, and their place in this business, Paul speaks of the perfect works of the law and legal manner of justifying, which leave no place for grace or pardon ; James, of gospel works of new obedience, which leave place for both.
" Sola fides justificat, at non quatenus sola, pv£esertira si de plena et permanente justificatione loquamur, quatenus quibusvis bonis operibus opponitur. Hoc est parti- cula exclusiva sola, nou quasvis opera, sed opera de quibus apostolus loquitur, opera legis, opera plena, ob quae non secundum gratiam justificatio imputatur, sed secundum debitum tribuitur, excludit. Non excludit autem ullo pacto opera ex fide provenientia, cum Jacobus expertissime doceat, hominem justificari ex operibus, non ex fide tantum." — Schlichting. ad Meisner. Disput. pro Socin. pp. 290, 291. "In lis locis ubi apos- tolus fidem operibus opponit, de operibus cjusmodi agit, quEB et pcrfectam et perpetuara obedientiam continent, qualem sub lege Deus ab hominibus requirebat : verum non de lis operibus, quse obedientiam, quam Deus a nobis qui in Cliristum crcdidimus, re- quirat, compvebendunt." — Kac. Cat. cap. ix. de fide. " Hinc jam demum intelligo non bona opera, quoe Deus ipse praeparavit, sed legis opera a justificatione nostra ex- cludi." — Anon. Dialog, de Justificat. p. 47.